TweakNerdRoman 06 - Te Weinig Ram

Door masauri op woensdag 5 juni 2013 16:16 - Reacties (12)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 3.220

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 6 Van "Te Weinig Ram"
Deel 5 vind je hier
Deel 4 vind je hier
Deel 3 vind je hier
Deel 2 vind je hier
Deel 1 vind je hier

10:34 Het was bijna middag. Maar daar was op de kamer niets van te merken. De gordijnen waren dicht gedaan en slechts een klein streepje licht kwam onder de deur vandaan. Met af en toe een schaduw die er onder door kwam. Die schaduw was van Bill, de bewaker die men als wachtpost voor de deur had gezet. Bill was een ex-militair die was bevriend met Moss. Ze hadden vroeger samen op de schoolbanken gezeten. Officieel bestond Bill niet meer en dat had hij aan Moss te danken. Na alle shit die hij had meegemaakt en verraden was door zijn oversten die hem wilden vermoorden omdat hij teveel wist. Had hij Moss gevraagd om hem te helpen. Moss was binnen gedrongen in het systeem van de overheid en had er elk detail over Bill gewist. Nadat Bill plastische chirurgie had ondergaan zou zijn eigen moeder hem niet meer herkend hebben als die nog leefde. Zo kwam het dus dat hij Moss nu zijn wederdienst bewees voor wat hij toen voor hem had gedaan. Hij had een lijst gekregen wie al dan niet binnen mocht. En de artsen waren er niet mee opgezet. Maar ze zwegen omdat ze wisten dat ze nu meer betaald kregen dan hun complete jaarsalaris mét eindejaarsbonus! En ja, dacht een dokter bij zichzelf. Zijn droom om een eilandje te kopen werd nu werkelijkheid zonder dat zijn vrouw er ook maar iets van wist! Zo had hij nog iets leuks om naar uit te kijken als hij in juli plots op "vredesmissie" moest.

10:37 In de kamer begon Adam te ontwaken. Zijn neusvleugels trilde toen hij probeerde in te ademen. Toen hij zijn droge mond open kon doen stroomde er een teug lucht naar zijn longen. Die hij even vast hield, en daarna rustig terug uitblies. Hij leefde nog. Toen hij probeerde recht te komen sneed een helse pijn door zijn lichaam. Maar hij wist zich met veel pijn en moeite op de rand van het bed te zetten. Hij vroeg zich af waar hij was, en al snel drong alles terug tot hem door. Het verbaasde hem dat hij weer zo snel bij bewustzijn was. De dokters hadden hem vast geen al te zware narcose gegeven dacht hij. Hij probeerde rond te kijken om te zien hoe de kamer eruit zag. Tot hij de vage vormen van Eva's bed zag. En zich realiseerde dat Eva er in lag. Hij wilde opstaan en naar het bed toestappen maar hij voelde allemaal kabeltjes in zijn lichaam steken die hem tegen hielden. Zijn handen tasten zijn lichaam af en hij trok elk kabeltje met een ruk van zijn lichaam af. Zijn huid leek dan wel even in brand te staan. De monitor begon intussen alarm te slaan. En een paar seconden later werd hij verblind door de zon die door de open deur binnen kwam terwijl enkele verpleegsters en een arts binnen kwamen gerend om te kijken waarom de monitor alarm sloeg. De arts ging voor hem staan en blokkeerde zo Adam's zicht op het bed van Eva. En hij maande Adam aan te blijven zitten. "Rustig Adam, je hebt een achtbaanrit zonder beschermbeugel meegemaakt. Probeer kalm te blijven". Zei hij terwijl hij Adam's vitale functies begon te controleren. De twee verpleegsters probeerden de kabeltjes weer op zijn lichaam te plakken maar Adam probeerde ze weg te slaan alsof het vervelende vliegen waren. "LAAT ME EVEN!" schreeuwde hij luid. De arts die voor hem schrok ervan en viel achteruit op zijn billen. Hij hief zijn hand omhoog naar de verpleegsters om even te stoppen met proberen. En adam probeerde vat op zijn adem te krijgen. "Rustig in en uit ademen Adam". Zei de dokter. "Zeg is wat je wil?" Adam keek in de ogen van de arts en keek daarna naar Eva. Zijn blik bleef op haar gezicht rusten. "Ik wil haar beter zien". De arts stond op en vroeg de verpleegsters het bed korter bij dat van Eva te zetten. Adam hield zich vast en terwijl de dokter hem ondersteunde schoof het bed rustig naar dat van Eva toe. Intussen had Bill de deur op een kier gezet zodat het licht niet meer zo scherp was voor Adam. Adam's lichaam voelde kapot aan, maar toch kreeg hij een warm gevoel vanbinnen als hij Eva zo zag liggen. "Hoe gaat het met haar dokter?" vroeg hij. De dokter liep naar de voorkant van Eva's bed en nam haar dossier uit het bakje dat aan haar bed hing. Hij sloeg het kaftje open en begon even snel alles te overlopen. "Ze heeft een hersenschudding, hoe zwaar weten we nog niet omdat ze nu in een kunstmatige coma word gehouden omdat ze een zwelling in haar hoofd heeft. We moeten de druk continu controleren om te voorkomen dat ze permanente hersenschade zou oplopen. ALS ze die al niet heeft opgelopen. We weten niet of ze zich nog iets gaat herinneren van alles wat recent gebeurd is omdat haar korte termijngeheugen geraakt is." Adam begon nog bleker te worden dan hij al was terwijl de dokter verder alle kneuzingen en verwondingen op noemde. Adam volgde niet meer wat de arts allemaal zei en begon zich af te vragen of Eva zich hem nog wel zou herinneren als ze wakker zou worden.

10:44 Het groepje dat was achter gebleven bij het verzegelde gebouw nadat Adam en Eva waren afgevoerd had zich in een kring tussen de nog overgebleven auto's op de parking op de grond gezet. Ze wisten wat hun te doen stond om alles te beveiligen en dat het lang kon duren eer men zou weten hoe het met Adam was gesteld. En of de code zich notabene wel in het bedrijf bevond. Moss keek één voor één naar iedereen die in de kring zat. Roy was een eet- en dranklijst aan het maken om een aantal dagen door te kunnen gaan. Asphiax en L3p waren bezig met de interne structuur van het gebouw te bekijken op hun surface tablets om te bepalen hoe ze het beste alles in de gaten konden houden. WeeJeWel was bezig met compacte raspberry pi camera systemen met elkaar te verbinden in een netwerk op zijn laptop zodat ze een persoonlijk CCTV systeem ter beschikking hadden. Femme was aan het kijken of hij in het interne CCTV systeem kon geraken om dat te koppelen aan WeeJeWel's systeem. Toen Moss plots zijn zak voelde trillen. Hij nam zijn gsm en keek naar het binnengekomen bericht. Het was van Bill. "Adam is net ontwaakt maar erg overstuur, zodra het kan spreek ik hem aan om te vragen waar de code zich bevind." Toen hij terug op keek zag hij dat iedereen hem aan keek. "Hij is ontwaakt en mogelijk weten we vandaag nog waar de code zich bevind, maar we moeten op alles voorbereid zijn de komende tijd". Asphiax en L3p, hoe staat het met jullie onderzoek? Asphiax antwoordde: "Nu we het ontwerp doorspitten zien we de genialiteit van Adam pas echt aan het werk. Hij heeft iedere ruimte voorzien met een verborgen kluisje. Telkens op een andere plaats. Zonder deze bouwtekening ben je wel héél lang aan het zoeken! Doordat we er werken zijn we ongewilt de bewaking van een kluisje zonder dat we het wisten. Maar het gevolg daarvan is dat er dus héél véél mogelijke plaatsen zijn waar de code zich kan bevinden. Uiteraard ligt het voor de hand dat hij niet zijn eigen kantoorkluisje zal nemen. Maar wel een kluisje dat voor hem goed toegankelijk moet zijn om aanpassingen in de code te maken. Ik vermoed dus dat hij de code op een usb stick heeft staan en deze ergens in één van deze mini kluisjes ligt. Maar doordat hij overal regelmatig kwam is het dus zoeken naar een speld in een hooiberg. Want we weten nu wel waar ze zitten maar niet hoe ze eruit zien of hoe je er in komt." Moss keek bedrukt naar Asphiax en wist dat de makkelijkste optie was om alles te bewaken. In plaats van iedere kamer af te gaan en elk kluisje te controlen. Als ze al wisten wat daarvoor nodig was. Want er konden altijd boobytraps in de kluisjes liggen. "Ok Asphiax, dank je voor je input. WeeJeWel hoe zit het met je CCTV?" WeeJeWel klapte zijn laptopscherm half dicht zodat hij Moss kon zien zitten. "Alles up and running, ze moeten alleen nog op de juiste locaties verstopt worden". Asphiax draaide zich naar Femme toe. "Femme, weet jij op welke plaatsen je de ip cams moet neerzetten?" Femme stond op en begon zijn rugzak te vullen met de ipcams. "Jep Moss, geef me een half uurtje en dan liggen ze op hun plaats. Zodra de eerste cam geplaatst is binnen een afstand van tien meter van het gebouw kunnen we ook de interne CCTV beelden bekijken. Dat is de derde cam die ik ga plaatsen dus even geduld". Hij deed de rugzak om en begon naar de eerste plaats te lopen aan de rand van de omheining. Iedereen keek Femme even na voor dat ze zich weer naar Moss draaiden. "Roy hoelang heb je nodig voor die boodschappen?" vroeg Moss. Roy overliep snel even zijn lijstje en zei dat hij toch wel een uurtje nodig had, afhankelijk van de winkeldrukte. "Ok, vertrek maar, want om twaalf mag je al voor de eerste maaltijd zorgen." Moss graaide zijn autosleutel van de musketon die hij aan zijn riem had hangen en gooide die naar Roy. "Neem mijn jeep maar, daar krijg je wel alles in denk ik". Roy keek even verbaasd naar de sleutel. De jeep was Moss altijd heilig geweest en niemand had er ooit in mogen meerijden. Of zelfs maar dicht bij in de buurt komen. Het eerste wat Moss had gedaan op zijn eerste werkdag was een "nieuwe" parkeerplaats gemaakt voor zijn jeep. Zodat hij voldoende plaats had om hem veilig te parkeren. Roy keek naar Moss en stond op. "Bedankt Moss, ik ga direct voor je je bedenkt." En hij liep naar de jeep om te gaan winkelen. Moss keek naar de overzijde van de straat. Naar de weide tussen twee andere gebouwen in. Hij glimlachte, en nam zijn gsm. In zijn telefoonlijst duwde hij op "Bokkers". De telefoon ging over en hij hoorde Cindeeh aan de andere kant van de lijn. En vroeg direct wat hij wilde: "Heb je nog wat extra balen hooi op overschot liggen? Ik zit met een situatie waarbij ik hooi wil gebruiken als camouflage. Ik wil een klein fort bouwen." Aan de andere kant hoorde hij Cindeeh lachen en hij gaf haar het adres door waar ze de balen mocht komen afleveren. Toch leuk als je zo op je vrienden kan terug vallen in geval van nood. "Kom op Asphiax en L3p, we gaan verhuizen naar de weide hier tegenover en gaan een fort bouwen"!

10:57 In een andere ziekenhuiskamer zat Dolly te staren naar het plafond. Ze was al even wakker geworden en had gezien dat men haar en Luci had verbonden om een bloedtransfusie te doen. Hun bedden stonden maar een halve meter van elkaar af. Net voldoende om een verpleegster tussen te laten staan om alles te controleren. Ze kon maar niet met de gedachte om dat ze via kabeltjes en elkaars bloed verbonden waren. Ze begreep nog altijd niet hoe Albus haar zo had kunnen gebruiken. En ze vroeg zich af wat er met hem was gebeurd. Want het laatste dat ze zich kon herinneren was dat ze naar buiten wilde lopen in het bedrijf en een doffe pijn in haar onderrug voelde voor ze het bewust zijn verloor. Ze moest op haar gezicht terecht zijn gekomen dacht ze. Haar handen gingen over de plaats waar ze haar neus normaal zou moeten voelen. Maar ze voelde enkel een dik verband dat rond haar hoofd gebonden zat. Gelukkig kon ze nog zien. Al wist ze niet of ze zichzelf nu wilde zien hoe ze er bij lag. Ze vroeg zich ook af waarom er een verband rond haar heup zat. Ze had wel een korte pijn gevoeld maar zo erg kon het toch niet zijn? Haar gedachten probeerden terug te gaan tot vlak voor het moment van de pijn. Maar ze slaagde er niet in om zich iets te herinneren hoe de pijn er kwam. Het frustreerde haar omdat ze altijd alles wilde weten. En de controle over alles te hebben. Het plan dat ze gemaakt had met Albus om de code te krijgen was zo verkeerd uitgedraaid. Maar het had wel Albus zijn ware aard boven laten komen. Zou hij haar vermoord hebben als alles voorbij was? Want blijkbaar betekende zij niets voor hem. Kon hij maar haar vriend bereiken. Die er altijd voor haar had gestaan. Maar die niets wist van wat ze allemaal met Albus aan het plannen was geweest. Zou ze hem iets kunnen vertellen? Een knagende honger begon zich te laten horen door haar buikgerommel. En ze had geen zin om op de bel te duwen om een verpleger of arts voor haar neus te krijgen of zelfs een politieman die haar wilde ondervragen nu ze weer bij kennis was. Ze wilde hier weg. Haar buikgerommel verstomde en ze voelde zich misselijk worden. Oh shit. Dacht ze bij zichzelf. Ze voelde zich half wegdraaien en met een laatste inspanning kon ze nog net op het knopje van de bel duwen voor ze weer het bewustzijn verloor.

11:04 Even later begon Dolly terug bij kennis te komen. Haar hoofd draaide heel erg en ze voelde zich nog steeds misselijk. Rond haar bed stonden artsen en verpleegkundige te kijken naar hoe ze terug wakker werd. Ze zag een verpleegkundige met vuile lakens naar buiten lopen en ze rook aan de geur van de kamer dat ze overgegeven moest hebben terwijl ze bewusteloos was geweest. De vage geur van ontsmettingsalcohol drong ook tot haar door en ze voelde dat haar huid heel klam van het zweet was. Ze vroeg zich af wat er zich net had afgespeeld. Een arts kwam naar voren en sprak haar aan. "Kan je me horen Dolly?". Dolly knikte. "Ik heb slecht nieuws voor je Dolly. Je hebt een miskraam gehad en de zwangerschap is stopgezet." Dolly wist niet wat ze hoorde. Ze was toch helemaal niet zwanger? Ok ze was wel wat kilo's bijgekomen de laatste maanden maar dat hoorde er toch bij als je getrouwd was en je minder moeite deed om er mooi uit te zien? De dokter ging verder. "De kogel die je in je heup hebt gehad heeft meer schade gedaan dan we eerst hadden verwacht. Hij had je heup geraakt en er zijn splinters van je bot in je baarmoeder gegaan. Waardoor 1 embryo het niet gehaald heeft. Daardoor kreeg je een grote interne bloeding en hebben we de 2e embryo ook moeten verwijderen. Het spijt ons maar we konden niet anders." Dolly's ogen leken te verbleken in de kamer. Maar dat kwam omdat de witte kleding van iedereen zich reflecteerde in haar ogen. Ze wist niet hoe ze dit nieuws moest verwerken. En ze beet haar valse hoektand stuk. Een kleine hoeveelheid Kaliumcyanide kwam vrij en ze slikte het in. Een paar seconden later gingen alle monitoren tilt slaan en keek ze nog een laatste keer naar Luci. Terwijl haar ogen voor de laatste maal dicht vielen zag ze nog een seconde de bloedtransfusie kabel die haar en luci verbonden. "Oh nee" was haar laatste gedachte.

11:07 Dolly zweefde boven haar lichaam. En zag de artsen en verpleegkundigen machteloos proberen uit te zoeken wat er zich net had afgespeeld nadat de arts haar had verteld dat ze haar ongeboren kinderen had verloren. Ze probeerde naar de bloedtransfusie kabel te wijzen en de aandacht te trekken van iemand dat ze die moesten doorknippen. Of anders zou Luci ook een einde aan haar leven maken! Maar niemand reageerde op haar paniekerige reactie. Terwijl ze machteloos de grond werd ingetrokken, naar haar nieuwe hel. Terwijl de artsen en verpleegkundige alle vitale functies aan het controleren waren in een poging om Dolly te redden struikelde één van hen over de laag slap hangende bloedtransfusie kabel. En hij werd met een ruk uit Luci's arm getrokken terwijl hij slap neerviel op de grond. Dolly's bloed drupte langzaam uit haar lichaam verborgen onder het bed van Luci. Toen de verpleegkundige die hartmassage bezig was op Luci plots neerviel op Dolly wilde iemand anders het overnemen. Want men dacht dat ze flauw was gevallen. Eén van de artsen zag plots de blauwe nagels van Dolly en beval onmiddelijk te stoppen met reanimeren. De verpleegkundige werd in allerijl naar de spoedafdeling gebracht maar het mocht niet meer baten. Even later stierf zij ook door de kaliumcyanide. Door iemand willen te helpen die niet geholpen wilde worden.

11:14 Eva was aan het dromen. Ze was in een herinnering van toen ze nog een kind was. Kinderlijk en onschuldig. Ze dacht dat ze in de verte ergens haar naam hoorde roepen. Ze probeerde te zien waar het vandaan kwam. Want ze kon zich niet voorstellen wie haar naam zo zou roepen want ze kende de stem ook niet. Het enigste dat ze kon zien bevond zich telkens een klein stukje rondom haar. De rest werd opgevuld door een witte mist. Soms dikker en ondoordringbaar en soms zag ze flarden van haar leven als kind. Alsof ze haar herinneringen in flarden rondom haar voorbij zag komen. Haar handen streelden over de toppen van bloemen in een wild begroeid veld. Gevuld met de mooiste bloemen die ze ooit had gezien. Ze rook de geur van een heerlijke voorjaarslente wanneer alles in bloei komt te staan. Fris en ongetemd. De pure natuur die op het punt staat om over te gaan in een heerlijke zomer. Ze sloot haar ogen en probeerde te genieten van wat ze meemaakte. Toen ze haar ogen terug opendeed zag ze tussen het gras een spiegeltje voor haar op de grond liggen. Ze raapte het op maar in plaats van zichzelf als kind te zien zag ze een volwassen vrouw. Een vrouw die ze niet kende.

Volgende: TweakNerdRoman 07 - Te Weinig Ram 06-'13 TweakNerdRoman 07 - Te Weinig Ram
Volgende: Speeddating + Twokkers Meeting 18-05-2013 05-'13 Speeddating + Twokkers Meeting 18-05-2013

Reacties


Door Tweakers user i-chat, woensdag 5 juni 2013 16:37

ein de lijk... ... maar struikelen over een slang om iemand het leven te redden, .... je bent duidelijk gelovig want zulke wonderend kunnen zich alleen maar met 'devine intervention' voltrekken verder... goed verhaal!

Door Tweakers user masauri, woensdag 5 juni 2013 16:42

i-chat schreef op woensdag 05 juni 2013 @ 16:37:
ein de lijk... ... maar struikelen over een slang om iemand het leven te redden, .... je bent duidelijk gelovig want zulke wonderend kunnen zich alleen maar met 'devine intervention' voltrekken verder... goed verhaal!
Bwa, fantasie hebben helpt ook om het tekort aan geloof te compenseren :Y)

Door Tweakers user i-chat, woensdag 5 juni 2013 21:19

masauri schreef op woensdag 05 juni 2013 @ 16:42:
[...]

Bwa, fantasie hebben helpt ook om het tekort aan geloof te compenseren :Y)
toch wel leuk verzonnen om aan de dood te ontsnappen door zo iets lulligs...

maar nu even ontopic: als je het maar niet waagd ons weer zo lang te laten wachten op een vervolg! ik had de moed eigenlijk al opgegeven... leuke verassing dus maar ik moest het voorlaatste deel helemaal opnieuw lezen om weer in het verhaal te komen

Door Tweakers user Cindeeh, woensdag 5 juni 2013 22:32

Ik voel me vereerd :D

Door Tweakers user 3DDude, woensdag 5 juni 2013 23:04

i-chat schreef op woensdag 05 juni 2013 @ 21:19:
[...]


toch wel leuk verzonnen om aan de dood te ontsnappen door zo iets lulligs...

maar nu even ontopic: als je het maar niet waagd ons weer zo lang te laten wachten op een vervolg! ik had de moed eigenlijk al opgegeven... leuke verassing dus maar ik moest het voorlaatste deel helemaal opnieuw lezen om weer in het verhaal te komen
Ik ook, heb nog een DM-thread lopen met wanneer Deel 7 komt, moet ik je toevoegen ? :P

Door Tweakers user biertjuh?, woensdag 5 juni 2013 23:39

i-chat schreef op woensdag 05 juni 2013 @ 21:19:
[...]


toch wel leuk verzonnen om aan de dood te ontsnappen door zo iets lulligs...

maar nu even ontopic: als je het maar niet waagd ons weer zo lang te laten wachten op een vervolg! ik had de moed eigenlijk al opgegeven... leuke verassing dus maar ik moest het voorlaatste deel helemaal opnieuw lezen om weer in het verhaal te komen
I totally agree on that

Door Tweakers user masauri, woensdag 5 juni 2013 23:50

op zen minst nog 2 weken wachten tot ik vakantie heb voor het volgende deel :p

Door Tweakers user damaster, donderdag 6 juni 2013 19:23

Wanneer komt het boek met alle delen? ;) :P

Door Tweakers user masauri, donderdag 6 juni 2013 19:35

damaster schreef op donderdag 06 juni 2013 @ 19:23:
Wanneer komt het boek met alle delen? ;) :P
Meh, komt er niet (ook omwille van rechten enz. toestemming van de mensen die er nu al zitten ook al heb ik die, dan zou het uit winstbejag overkomen), zoals ik al eerder had gezegd, er komt wel een remake van met meer details waar ik meer tijd in kan steken zonder druk om snel een nieuw deel te schrijven ;)

[Reactie gewijzigd op donderdag 6 juni 2013 19:36]


Door Tweakers user i-chat, zaterdag 8 juni 2013 16:33

3DDude schreef op woensdag 05 juni 2013 @ 23:04:
[...]


Ik ook, heb nog een DM-thread lopen met wanneer Deel 7 komt, moet ik je toevoegen ? :P
Dude!!!! moet je dat echt vragen .....

... en over dat boek en eventueele opbrengsten, wees creatief diep het iets verder uit, organiseer een bbq na afloop om die mensen ook eens persoonlijk te leren kennen (kun je gelijk testen of je beschrijving klopte)...

mare waar blijft nu die dm invite... I'M IN

Door Tweakers user biertjuh?, zaterdag 8 juni 2013 17:16

Zou ik ook nog in die dm-thread mogen??

Door Tweakers user masauri, vrijdag 14 juni 2013 10:05

i-chat schreef op zaterdag 08 juni 2013 @ 16:33:
[...]

Dude!!!! moet je dat echt vragen .....

... en over dat boek en eventueele opbrengsten, wees creatief diep het iets verder uit, organiseer een bbq na afloop om die mensen ook eens persoonlijk te leren kennen (kun je gelijk testen of je beschrijving klopte)...

mare waar blijft nu die dm invite... I'M IN
Iets leuks doen met iedereen die vernoemd is lijkt me ook wel grappig :+
Wel volgens de dresscode die je hebt in het verhaal he! O-)

Reageren is niet meer mogelijk