TweakNerdRoman 09 - Te Weinig Ram

Door masauri op donderdag 11 juli 2013 22:04 - Reacties (6)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 2.295

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Even een schaamteloze oproep voor de 2e keer: Ik zoek iemand die bijhorende afbeeldingen zou willen maken met Photoshop of een gelijkaardig programma om wat meer kleur te geven bij de tekst. In ruil krijg je het verhaal natuurlijk telkens in preview te lezen zodat je je een beeld kan vormen van de afbeelding die je erbij mag maken. Stuur me gewoon een dm met een link erin waar je wat voorbeelden van je werk laat zien. Ik dacht aan 1 afbeelding per blog deel maar meer mag ook natuurlijk.

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 9 van Te Weinig Ram
Deel 8 vind je hier NFSW
Deel 7 vind je hier
Deel 6 vind je hier
Deel 5 vind je hier
Deel 4 vind je hier
Deel 3 vind je hier
Deel 2 vind je hier
Deel 1 vind je hier

13:14 De Maserati GranTurismo scheurde verder over de autosnelweg. Een rood lampje op het dashboard begon te flikkeren. Ze hadden ondertussen zoveel kilometers gereden dat ze al even niet meer getankt hadden. "Porca miseria!" (Verdorie nog aan toe!) zei de bestuurder. Hij begon vaart te minderen omdat hij zag dat er een tankstation en rustplaats in de verte lag bij de volgende afrit. Hij bleef nog even door rijden en hij stuurde de auto naar het tankstation. Toen hij stopte en de motor stilzette porde hij zijn kompaan aan dat hij moest gaan tanken. Hij kon tenslotte alleen maar Italiaans en begreep niets van al die Duitse letters. Verschrikt schoot zijn kompaan wakker want hij had lekker liggen slapen tijdens de autorit. De warme zon had ook zo lekker op hem geschenen en hij had er van genoten. Maar om zo uit je slaap gehaald te worden maakte hem maar sacherijnig en geïrriteerd. Hij keek de bestuurder is lelijk aan en stapte uit. Toen hij zijn voet op de grond zette hoorde hij het zachte geluid alsof hij in water was gestapt. Toen hij omlaag keek zag hij echter dat het geen water was maar dat er iemand had overgegeven vlak naast de pomp. Toen hij de geur rook proefde zijn mond vies en probeerde hij door goed te spugen er van af te komen. Het hielp echter niet veel. Want terwijl hij aan het tanken was bleef de geur maar om hoog komen in zijn neusgaten. Het bevorderde zijn humeur niet echt. Toen hij naar de tankwinkel keek terwijl hij bezig was zag hij daar een klein jongetje van amper een jaar of 12 in een gedoken langs de muur zitten. Zijn t-shirt volledig doorweekt en zijn broek en schoenen vuil en nat. De kompaan maakte de som en kwam tot de conclusie dat hij overgegeven moest hebben en dat daardoor zijn dure Italiaanse schoenen nu vies roken. Toen hij klaar was met tanken liep hij naar binnen om cash af te rekenen. Hij kocht ook nog snel even wat kauwgom en een doosje natte tissues. Toen hij even later terug buiten kwam zag hij dat er een vrouw bij de jongen zat. Ze gaf hem wat cola en deed hem een pet op zodat hij de zon niet recht op zijn gezicht kreeg. Hij liep naar de vrouw toe en gebaarde dat er telefoon voor haar was. Ze begreep zijn Italiaans niet maar herkende wel het gebaar voor telefoon. Toen ze eenmaal binnen was draaide hij zich naar de jongen en gaf hem een harde trap tegen zijn hoofd. Doordat hij in elkaar gedoken zat hoefde hij zijn been niet hoog te heffen. Het hoofd van de jongen kwam met een harde klap tegen de betonnen muur en een klein rood plekje bleef achter terwijl de jongen terug naar voren in elkaar zakte. De man liep rustig terug naar de auto en stapte in. Hij keek nog even in de achteruitkijkspiegel en zag de vrouw half hysterisch naar de jongen kijken. Enkele omstaanders probeerden haar te kalmeren en iemand was de hulpdiensten aan het bellen. Terwijl hij het tafereel gaande sloeg begon de auto rustig verder te rijden van de parking af terug de autobaan op. De kompaan nam een doekje en veegde zijn schoen zuiver. Daarna deed hij het raam een beetje omlaag en gooide het vieze papier weg. Tegen dat hij zijn schoen proper had scheurde ze weer op volle snelheid verder. Hij leunde weer rustig naar achteren in zijn zetel en begon weer weg in slaap te vallen. Alsof er zich niets abnormaals had voor gedaan in de laatste tien minuten.

13:24 Adam was aan het rondlopen in de verduisterde kamer. Eva zat met de lakens opgetrokken tot vlak onder haar ogen naar Adam te kijken. Adam probeerde zich te bedenken hoe hij een bericht naar Moss zou kunnen krijgen. Ze hadden hem zijn spullen tijdens de helikoptervlucht afgenomen omdat het storend kon zijn voor Eva. Plots ging de deur op een kier open en hoorde hij "psst" zeggen. Hij liep naar de deur en zag dat er een man stond die blijkbaar de deur aan het bewaken was. "Wie ben je?" vroeg adam. Bill antwoordde: "Ik ben Bill, gestuurd door Moss om je te bewaken. Kan ik een bericht door geven naar Moss toe?" De ogen van Adam begonnen te glinsteren maar bedacht zich dat hij waakzaam moest zijn. Het kon ook de vijand zijn die hem wilde bedriegen natuurlijk. "Goed Bill, geef het volgende bericht door aan Moss en ik citeer: 'Code ingeven op codekastje bedrijfspoort: 7070, 1414, duw dan op reset.' Bill typte gelijk het bericht in en stuurde het naar Moss nadat Adam klaar was met citeren. Hij keek terug op naar Adam en vroeg "verder nog iets?". Adam bedacht zich dat Moss wel zou begrijpen wat hij met de code bedoelde en zelfs als het Moss niet was dan was er nog niets verloren. Hij zei tegen Bill "Nee dat was het Bill dank je, laat me nu verder rusten". Bill trok de deur achter zich toen en Adam legde zijn oor er tegen om te luisteren of Bill nog iets anders deed dat hem zou vertellen of hij aan zijn kant stond of niet. Eva riep hem "MAG NIET!" Adam baalde dat zijn opzet mislukt was en probeerde niet boos naar Eva te kijken. Hij wilde zijn kalmte zien te bewaren en zei tegen Eva "Dat klopt Eva, vergeef je het me?" Eva keek hem raar aan omdat ze niet begreep wat Adam bedoelde. Ze haalde haar schouders op en legde zich weer neer op haar kussen zodat ze verder kon rusten. Ze begon weer hoofdpijn te krijgen en misselijk te worden.

13:27 Moss lag nog steeds met Cindeeh in de trailer na te genieten van hun tweede rondje. Het stro lag niet meer alleen onder de deken maar gewoon overal in de trailer verspreid. Het zweepje had hij niet meer nodig gehad want die fantasie had hij nu waar kunnen maken. Heerlijk gewoon om even alles te vergeten dacht Moss terwijl het besef begon terug te komen van wat er zich allemaal had afgespeeld sinds vanmorgen. Hij baalde er van dat hij nooit eerder voor zijn gevoelens was uitgekomen. Dan had hij hier al veel eerder van kunnen genieten. Terwijl Cindeeh zich rustig aan het aangekleden was bekeek Moss haar van top tot teen. Hij kon nog altijd niet bevatten wat er zo net was gebeurd. Cindeeh keek hem aan toen ze klaar was en ging voor Moss staan. "Ik ga snel even gedag zeggen bij je vrienden en dan ben ik er weer vandoor ok.?" Moss glimlachte en antwoordde "Tuurlijk schat, dat mag je. Maar kom me wel nog even een kus geven als ik tegen dan niet aangekleed ben ok?" vroeg hij met een knipoog aan haar. "Tuurlijk doe ik dat Moss, want als ik je nu zou helpen dan zou ik je eerder terug uitkleden dan aankleden". Ze lachte en draaide zich om. Ze stapte uit de trailer en Moss zag haar nat bezwete glanzende haren waaien in de wind voor de trailerdeur weer dicht ging. Moss begon zich ook aan te kleden en probeerde om de trailer weer een beetje op orde te krijgen voor zover dat ging. Hij dacht bij zichzelf, 'dadelijk maar eens dat bericht lezen dat de jongens me gestuurd hebben. Ze konden het natuurlijk weer niet laten om me te plagen terwijl ik bezig was'. Cindeeh was intussen tot bij de mannen in de hooi iglo gewandeld en begroete iedereen hartelijk. De mannen hadden wel verwacht dat ze even langs zou komen dus ze hadden de grootste bloedtroep opgeruimd en er nog wat hooi over gegooid. Het lichaam van de gestorven gevangene hadden ze in de gracht gegooid die achter de gebouwen door liep. Cindeeh keek rond hoe ze alles ingericht hadden en verbaasde zich wel over hun vindingrijkheid. Ze draaide zich naar Asphiax toe en vroeg "Asphiax, waar is Roy?" Asphiax stopte met glimlachen en wees naar de baal hooi waar zijn lichaam op lag. Hij wilde het uitspreken maar kreeg het niet gezegd, "Hij is ... ... ... geef me even om hem wat toonbaarder te maken, ga even terug naar Moss voor ik je hem laat zien." Cindeeh's glimlach verdween en ze besefte wat er gebeurd moest zijn. Ze knikte, en omdat ze niet wist wat ze moest zeggen wandelde ze naar spraakeloos naar Moss terug.

13:37 Moss keek op zijn gsm en las het bericht dat Bill hem gestuurd had van Adam: 'Code ingeven op codekastje bedrijfspoort: 7070, 1414, duw dan op reset.' Moss besefte dat het een boodschap van belang was en wilde de trailerdeur open doen maar voor hij zijn hand aan de hendel kon brengen deed Cindeeh die open en keek ze hem half tranend aan. "Je had niet verteld wat er met Roy gebeurd was..." Moss zijn glimlach verdween van zijn gezicht. Hij stapte uit de trailer en keek naar de grond. Cindeeh ging verder "Ze gaan hem even wat toonbaar proberen maken voor ik hem mag zien, en dan ga ik terug naar huis". Moss keek haar terug aan en besefte dat hij beter had kunnen vertellen wat er allemaal gebeurd was in plaats van haar in zoveel standjes te nemen en te genieten van haar. Hoewel Cindeeh besefte dat ze hem wat afleiding van alles had gegeven kwam de realiteit hard aan. Ze wist dat Moss geen misbruik van haar gemaakt had maar ze besefte dat het waarschijnlijk ook zijn enigste lichtpuntje geweest was vandaag. Hoewel ze niet kon inschatten wat er allemaal was gebeurt moest het wel veel invloed om Moss hebben gehad. En ze wist dat ze een goed gesprek met elkaar moesten hebben maar ook dat het daar nu niet het moment voor was. Moss stapte op haar af en gaf haar een stevige knuffel. Intussen stonden Asphiax, L3p, WeeJeWel en Femme rond de baal hooi waar Roy onder lag. Ze wisten niets over de granaat die klaar stond om te ontploffen zodra ze het doek op gingen heffen dat ze als 'afscheidscadeautje' van de big boss himself hadden gekregen. WeeJeWel nam de nood-beautycase uit de jeep van Cindeeh en vroeg of ze hem konden helpen met het doek weg te nemen en met het opmaken van Roy. Iedereen voelde dat het belangrijk voor ieder zijn verwerking was dat ze het samen deden na wat ze hadden doorgemaakt. Toen Asphiax en L3p het zeil wegnamen sprong de veiligheidspin op de grond en werd de handgranaat actief. Iedereen keek verbaasd naar de mond van Roy en toen ze de granaat zagen die op scherp stond beseften ze allen in een fractie van een seconde dat het niet meer uit maakten wat ze probeerden te doen om zich te redden. Ze keken glimlachend naar elkaar en een fractie van een seconde later ging de granaat af. Doordat ze er zo kort op stonden werden al hun lichamen verscheurd door de scherven en bleef er weinig meer van hun over. Bloed spatte overal en stukjes vlees vlogen door de lucht. Verschrikt lieten Cindeeh en Moss elkaar los en ze zagen de rookwolk uit de hooibaal komen. Op dat moment wisten ze dat er geen hulp meer kon baten. Moss zakte door zijn knieën en wist niet wat hem overkwam. Dit was teveel geweest en hij stortte compleet in. Zijn emoties namen de overhand en hij schreeuwde het uit van onmacht. Cindeeh pakte hem vast en begon hem te sussen als een klein kind dat zich pijn heeft gedaan. Al was er nu in plaats van iets kleins lichamelijks een grote emotionele schade die Cindeeh enkel kon proberen troosten, hoewel dat moeilijk was omdat ze zelf ook huilde. Maar ze wist ook niet hoe ze anders moest reageren.

13:47 Moss stond op en nam Cindeeh mee naar codekastje aan de bedrijfspoort. Moss begon al stotterend tegen Cindeeh te praten "Bericht .. van ... Adam... gehad... moet... code... invoeren..." Hij keek nog is naar zijn gsm om de codes na te kijken en typte ze daarna in. Toen hij op reset duwde hoorde hij 3 piepjes. Toen hoorde hij door de speaker "selfdestruct in five, four, three, two, one, ..." en voor zijn ogen stortte het complete gebouw in. Het zakte weg de grond in alsof hij opnieuw naar de instorting aan het kijken was van de WTC torens op 11 september 2001. Alleen werkte hij al jaren in dit gebouw en had hij nooit verwacht dat het zo in enkele seconden volledig met de grond plat zou liggen. Adam moest zijn voorzorgen genomen hebben maar dat betekende dus dat hij al die tijd letterlijk in één grote bom had gewerkt. De gedachte bezorgde hem rillingen over zijn complete lijf en Cindeeh streelde met haar hand over zijn rug om hem gerust te stellen. Ze stonden er beiden met ongeloof naar te kijken. De tijdbom die de inbrekers er gelegd hadden zorgden voor een bijkomende explosie en ze dachten dat het zo bedoeld was. En ze kwamen tot de conclusie dat Adam nu de enige moest zijn die de code bezat. Of wist waar er een backup zich bevond natuurlijk. Niet wetende dat er een usb stick in het kantoor van Adam gevonden was en dat die zich nu in de lucht richting Italië bevond. Moss begon tegen Cindeeh te praten, "laten we naar jou huis gaan en even bijkomen, adam is veilig in het ziekenhuis en de code is blijkbaar veilig op dit moment. Als we even zijn bijgekomen en opgefrist zijn kunnen we Adam gaan opzoeken." Cindeeh knikte om met hem in te stemmen en bedacht zich dat ze nog wel voor een derde rondje wilde gaan als het kon helpen hem even alles te doen vergeten. Het hielp haar ook wel om alles te ontspannen dus het was wel een win-win situatie op deze manier. Misschien dat ze erna dan wel even konden praten met elkaar. Moss ging in de jeep zitten en deed zijn gordel om. Terwijl Cindeeh de motor startte en ook haar gordel om deed boog Moss zich nog even naar haar toe om haar nog een kus op haar mond te geven. Hij draaide zich naar haar oor toe en fluisterde zacht "dank je". Cindeeh glimlachte en begon naar huis te rijden.

13:54 Adam had intussen weer op de bel mogen drukken om de verpleegsters te roepen. Eva had plots haar complete middageten overgegeven toen ze rechtop in bed zat. De lakens hadden een groene en bruine kleur gekregen en her en der lagen stukjes van niet verteerd eten. Ze was naar de badkamer genomen om daar weer gewassen te worden terwijl haar bed verschoond werd en de vloer gepoetst zodat die ook weer brokken vrij was. Hoewel de verpleegster sterk ontsmettend product in het water gebruikte bleef de vieze geur van het overgeefsel overheersen in de kamer. Een raam open zetten ging helaas niet omdat ze dan teveel prikkels door het buitenlawaai zou krijgen dus besloot men de airco maar wat te laten draaien. Toen Eva terug in bed zat kwam de dokter nog is ter controle langs. Hij vermoede dat Eva nog wat last van de hersenschudding had en daardoor zo ziek was. Hij maande haar aan om rustig in haar bed te blijven liggen en te rusten. Maar hoe kon Eva nu rustig blijven liggen als ze zoveel vragen over zichzelf had en niemand haar mocht zeggen wie ze was en wat ze deed? Nadat ze haar hoofd op haar kussen legde sliep ze vrij snel en begon ze weer heftig te dromen. Het jonge kind was weer door het gras aan het wandelen en zocht een teken dat zich naar haar naam zou leiden. Ze zag fruitbomen staan. In alle onmogelijke soorten die in de realiteit nooit samen konden groeien. Ze wist niet van wie het kwam maar iets of iemand zeggen dat ze een appel kon eten. Ze plukte er eentje van de appelboom en liep verder terwijl ze haar tanden in de appel zette en het sap van haar kin af droop. Ze droomde dat ze ouder werd en iedere stap die ze zette voelde ze zich groeien. Toen ze de appel op had zag ze dat haar handen nu volwassen waren. En in de verte zag ze een meer liggen dus wilde ze naar het water gaan kijken om haar nieuwe weerspiegeling te zien. Ze begon te rennen maar voor ze bij het water aan kwam bevond ze zich weer in een dichte mist. Ze schrok en besefte dat ze weer wakker was geworden en naar het witte plafond stond te staren. Ze keek naar Adam die intussen aan een middagdutje was begonnen. Ze zag zijn borst op en neer gaan bij iedere ademhaling en ze voelde haar wangen rood aanlopen alsof ze stiekem naar iets verboden aan het kijken was. Ze merkte dat haar hart sneller begon te slaan en wist niet wat dat wilde zeggen. Ze besloot dan maar verder naar Adam te kijken zonder zich er iets van aan te trekken en het gewoon over haar heen te laten komen. Hij lag er ook zo mooi hihi, ze voelde zich net een klein kind dat voor de eerste keer verliefd word. Al wist ze niet of ze al eerder op Adam verliefd was geweest. Maar ze wist nu wel dat ze hem al eerder had gezien en dat hij wel is de sleutel kon zijn om haar te vertellen wie ze was. Maar hoe zou ze het uit hem kunnen krijgen?

14:04 In een groot verborgen ondergronds datacenter op het eiland dicht bij Napels liep een kleine dwerg tussen de servers door. Hij controleerde of alles nog werkte en er geen kapotte drives en dergelijke waren om te analyseren wat er op de usb stick stond die zich nu ergens boven in het luchtruim bevond. Volgens wat hij begrepen had uit de incomplete versie die Dolly hem had gegeven bleek het om de incomplete versie van het originele Stuxnet programma te gaan. Dat het door één persoon zou worden ontwikkelt had hij nooit verwacht. Hij had eerder gedacht dat er een bepaalde regering duizenden mensen op had gezet om het te ontwikkelen. Maar ja, het leven zit vol verrassingen dacht hij bij zichzelf. Wel grappig vond hij dat de usb stick, zijn doel bevond zich nu in de tegenpool van zijn basis. Eindelijk zou hij zijn waarde voor de organisatie kunnen laten zien. Altijd werd er maar om hem gelachen maar als het om technische computer dingen ging dan was hij wel de held van de dag als er een pc niet meer naar behoren werkte. Hij was de pesterijen zo beu en nu zou hij eindelijk een gelijkwaardige plaats kunnen krijgen als rechterhand van de baas. Dat was wat hij hem beloofd had! Dan kon hij hun is laten struikelen als ze is langsliepen zonder dat ze iets terug konden doen. Hehehe, hij glimlachte bij de gedachte dat hij één van hun als voetbankje kon gebruiken als hij achter zijn werkcomputer zat in de bureauruimte van de baas. Hij had nog wel even zag hij voor de baas zou arriveren. Hij liep naar zijn werk pc en opende de site van de steam store. Nu kon hij nog snel even wat nieuwe games scoren in de summer sale en zich nog even bezig houden voor hij aan het werk moest. Hij had weer jeuk aan zijn littekens die hij over zijn gezicht had en krabte er weer tot ze bijna opengekrabd waren. Littekens die vrij goed de uiterlijke gelijkenissen die hij met Albus had verborgen hielden.

Volgende: TweakNerdRoman 10 - Te Weinig Ram 08-'13 TweakNerdRoman 10 - Te Weinig Ram
Volgende: TweakNerdRoman 08 - Te Weinig Ram 07-'13 TweakNerdRoman 08 - Te Weinig Ram

Reacties


Door Tweakers user i-chat, donderdag 11 juli 2013 22:20

haahah - nice... en ik voel me vereerd... :D

[Reactie gewijzigd op donderdag 11 juli 2013 22:21]


Door Tweakers user masauri, donderdag 11 juli 2013 22:23

i-chat schreef op donderdag 11 juli 2013 @ 22:20:
haahah - nice... en ik voel me vereerd... :D
Voor de mensen die i-chat niet herkennen. Hij zit in de maserati en heeft dat jongetje geschopt ;-)

[Reactie gewijzigd op vrijdag 12 juli 2013 11:47]


Door Tweakers user i-chat, vrijdag 12 juli 2013 10:31

ja ik weet het, dat kut kind moet gewoon in de plee kotsen en dat wijf moet niet zo jengelen dat kind gaat heus niet dood, en zowel dan fokt ze maar niew, en dan graag een die WEL weet waar te kotsen als dat niet te veel moeite ko(t)st....

Door Tweakers user Maureen95, vrijdag 12 juli 2013 23:08

Weer super geschreven!! Ik kijk uit naar het volgende deel xD

Door Tweakers user seb8iaan, zaterdag 13 juli 2013 00:38

Mooi stuk weer! Waar haal je de inspiratie toch vandaan _/-\o_

Door Tweakers user robobeat, dinsdag 16 juli 2013 13:18

Echt weer super Masauri, zoals gewoonlijk. Ben benieuwd naar het volgende deel!

nog even wat spellingscorrecties:
- spraakloos = sprakeloos (blok 3 vrijwel aan het eind)
- een een = een (blok 6 ongeveer in het midden)
- veel gebruik van is ipv eens

gr,

Robobeat

Reageren is niet meer mogelijk