TweakNerdRoman 10 - Te Weinig Ram

Door masauri op dinsdag 13 augustus 2013 20:13 - Reacties (11)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 3.409

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Even een schaamteloze oproep: Ik zoek iemand die bijhorende afbeeldingen zou willen maken met Photoshop of een gelijkaardig programma om wat meer kleur te geven bij de tekst. In ruil krijg je het verhaal natuurlijk telkens in preview te lezen zodat je je een beeld kan vormen van de afbeelding die je erbij mag maken. Stuur me gewoon een dm met een link erin waar je wat voorbeelden van je werk laat zien. Ik dacht aan 1 afbeelding per blog deel maar meer mag ook natuurlijk.

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 10 van Te Weinig Ram
Deel 9 vind je hier
Deel 8 vind je hier NFSW
Deel 7 vind je hier
Deel 6 vind je hier
Deel 5 vind je hier
Deel 4 vind je hier
Deel 3 vind je hier
Deel 2 vind je hier
Deel 1 vind je hier

14:07 Sebas de dwerg staarde naar zijn pc scherm en bekeek de backlog die hij weer had opgebouwd na de Steam Summer Sale. Hij had nog véél spellen die hij nog nooit had gespeeld maar als hij deze job kon volbrengen die onderweg was dan zou hij een zee van tijd hebben om alles uit te spelen. Hij krabte zich nog eens aan zijn littekens en merkte dat er één weer wat aan het bloeden was. Hij stond op en liep richting de toiletten om zich wat te wassen en een ander t-shirt aan te doen. Hij had altijd wel wat extra t-shirts voorzien in gevallen als deze. Niemand boeide het of hij met een half bebloed shirt rond liep of niet maar hij had wel een trots die hij wilde laten zien dat hij zijn job serieus nam. Ook al werd hij door niemand serieus genomen behalve door de baas. Hij liep het datacenter uit en hoefde alleen maar de gang af te lopen net voorbij de pauzeruimte om bij de toiletten binnen te lopen. Toen hij de pauzeruimte naderde hoorde hij een luid gesnurk. De bewaking die normaal buiten de wacht moest houden en hem altijd zo pestten lagen nu snurkend op tafel tussen de pokerchips en de flessen alcohol. Hij kon zijn ogen niet geloven toen hij dit zag! Het was alsof hij terug in sinterklaas geloofde en die hem het mooiste pakje ooit had gebracht. Hij nam zijn gsm en begon foto's te nemen die hij direct naar zijn dropbox account doorstuurde. Als de baas hier van wist zouden ze gelynched worden. Hoewel hij wist dat die vast wel andere creatievere manieren had om zich van hun te ontdoen. Zijn dag kon niet meer stuk. Hij wist niet waar bij blijer om moest zijn, dit nu te hebben vastgelegd ofwel dat hij zijn waarde voor het bedrijf kon tonen. Hij liep door naar de toiletten, friste zich op, deed een ander t-shirt aan en kon niet anders dan met een grote glimlach terug naar zijn servers wandelen terwijl hij nog een laatste blik op de pauzeruimte wierp. Eindelijk had hij bewijs van hun geprofiteer en dat zouden ze met hun leven gaan betalen. Als ze is wisten in welke positie ze zich bevonden dan zouden ze nu niet meer slapen dacht hij bij zichzelf.

14:14 Cindeeh reed beheerst richting te manege waar ze woonde en werkte. Af en toe liet ze haar hand los van de pook om over Moss zijn been te strelen. Hij keek dan even naar haar en probeerde geforceerd te glimlachen, hoewel ze zag dat het huilen hem nader stond dan het lachen. Ze wist dat als ze bij de manege waren hij even kon slapen, want dat kon hij goed gebruiken. Toen ze het erf opreden zag ze dat Maureen bezig was om een paar paarden naar de wei te brengen. Ze zwaaide vanuit de verte toen ze de jeep van Cindeeh herkende. Maar keek verbaasd toen ze Moss erbij zag zitten. Cindeeh die met een man naar de manege komt? Voor zover ze wist had ze dat nog nooit gedaan. Ze zou er dadelijk wel is even naar informeren. Ze liet de paarden los en sloot het hek. Waarna ze terug naar het erf begon te wandelen. Intussen had Cindeeh de deur van haar huisje open gedaan en Moss naar binnen gebracht. Ze bracht hem naar haar slaapkamer die heel netjes opgeruimd was. "Rust maar even Moss, dan gaan we straks naar het ziekenhuis kijken hoe het met Adam is". Moss knikte, niet in staat om dank je te zeggen. Dus nam hij haar nog is vast en gaf hij haar een lange intense knuffel. Daarna begon hij zich uit te kleden tot hij enkel zijn short aan had en kroop onder de lakens. Cindeeh ging in de keuken zitten en nam zich wat te drinken waarna ze zich aan tafel zette. Enkele seconden later werd er op de deur geklopt en kwam Maureen naar binnen gestapt. "Hey Cindeeh, fijn dat je weer terug bent. Ik vond het al zo raar je zo plots te zien vertrekken daarstraks. Is alles in orde?" Cindeeh keek Maureen aan en overwoog even of het een goed idee zou zijn om haar over Moss te vertellen. Maar zou ze kunnen begrijpen wat er tussen hun was? Cindeeh nam nog een slok van haar glas en begon te praten, "Ik weet niet goed hoe ik dit uit moet leggen maar ik ga het proberen, een oude schoolvriend van me zit met een groot probleem waar ik tot voor kort zelf niets van wist. We hebben het nodige meegemaakt en we hadden geen andere oplossing dan dat hij mee naar hier kwam. Hij ligt nu te slapen omdat het voor hem nog emotioneler was dan het voor mij al was. Ik heb ook even een moment voor mezelf nodig dus ik ga even wat thee drinken om bij te komen. Beloof me dat je het rustig houd terwijl ik hier ben en laat mijn vriend met rust, hij kan zijn slaap goed gebruiken." Maureen zag dat Cindeeh het moeilijk had en de enthousiaste glimlach waarmee ze binnen was gekomen had plaats gemaakt voor een serieus gezicht. "Ok is goed Cindeeh, ik ga verder met de stallen uit te mesten en de waterbakken opnieuw te vullen". Maureen had zich al half omgedraaid en de deur al open gedaan toen Cindeeh nog wat nariep, "Doe je wel een cap op want anders krijg je weeral een zonnesteek en ik kan het me niet veroorloven dat je nu ziek word!" Maureen keek even verveeld omdat ze een licht standje kreeg maar nam als nog een cap van de haak voor ze naar de stallen liep. (cap = in de paardenwereld zo'n helm voor op je hoofd)

14:24 De mannen in de Maserati begonnen honger te krijgen en konden zich niet echt meer herinneren wanneer ze voor het laatst iets gegeten hadden. Jovani wist het niet meer. Lazaro dacht dat dat vanmorgen geweest was voordat ze Dolly uit het mortuarium hadden opgehaald. Hij baalde nog altijd dat dat rotkind met zijn braaksel zijn schoenen vuil had gemaakt. Zijn humeur was er niet beter op geworden. Ook al had hij intussen even kunnen slapen. Hij had nu eenmaal depressieve stemmingswisselingen, zo was zijn karakter gewoon. Jovani trok er zich niets van aan en dat maakte dat ze zo'n goeie partners waren. Na de volgende afrit zou er een wegrestaurant en rustplaats komen en ze besloten daar even te stoppen om iets te eten. De rit die ze voor de boeg hadden zou nog even duren en ze waren blij dat ze hun benen even konden strekken. Toen ze de parking opreden parkeerden ze zo dicht mogelijk bij een grote vuilniscontainer. Op die manier zouden passerende mensen denken dat de vieze geur uit de container kwam in plaats van uit hun auto. Toen ze het restaurant binnen stapten kon Lazaro het niet laten om de deur expres even snel dicht te gooien waardoor een man die op zijn gsm bezig was er vol tegen aan liep. Hij keek beduusd op en zag dat hij een bloedneus had gekregen. Snel pakte hij zijn zakdoek en liep naar de toiletten om zo snel mogelijk wat extra papier te nemen om het bloeden te stoppen. Intussen hadden ze hun eten besteld en waren ze aan het wachten tot de serveerster het kwam brengen. Ze zaten zwijgzaam tegenover elkaar te kijken naar wie er nog allemaal in het restaurant zat. Plots viel Jovani's oog op een tafeltje aan het verste einde van het restaurant. Er zaten vier knappe dames gezellig te babbelen. En hij besloot die even in het oog te houden. Toen de serveerster hun eten kwam brengen nam hij zijn portefeuille en betaalde haar met het vals geld dat hij erin had zitten. De serveerster besefte het niet omdat hij een nogal royale fooi aan haar gaf waardoor ze het geld niet controleerde voor ze het in de kassa stopte. Hij gaf haar nog een knipoog en wist dat hij met haar geen problemen meer zou hebben. Hij had ervoor gezorgd dat ze haar minderwaardigheidscomplex even was vergeten ook al was het onbegrijpelijk dat iemand die zo lelijk was in de zaal van een restaurant mocht werken. Waarschijnlijk de dochter van de baas ofzo dacht hij bij zichzelf. Nadat hij gedaan had met eten liep hij naar het tafeltje met de vier dames en fluisterde een oneerbaar voorstel in het oor van één van de vier dames die hij had uitgekozen. De dame keek hem verbaasd aan en knikte toen. Ze zei met een glimlach tegen haar vriendinnen dat ze even met hem ging spelen. Eenmaal bij de toiletten aangekomen nam Jovani zijn handboeien en gebruikte die om haar rechtstaand met haar gestrekte armen vast te maken aan de koperen buis die tegen het plafond liep. Voor de dame het goed en wel door had stond ze geboeid en half naakt recht voor Jovani. Haar glimlach was verdwenen en voor ze kon schreeuwen had hij haar mond al bedekt met een oude lap die hij vanop het poetskarretje had meegenomen. De buis leek het gewicht van haar aan te kunnen en hij liet zijn vingers over haar lichaam gaan. Hij gespte zijn broek los en begon haar te nemen. Zonder aan haar te denken ramde hij zijn lul op en af terwijl hij intussen met zijn handen haar handtas doorzocht om te zien of er iets nuttigs in zat. Nadat hij klaar was trok hij zijn broek omhoog en wastte rustig zijn handen waarna hij uit de toiletten liep, haar vriendinnen nog een knipoog gaf en terug naar de auto toe liep. De dame liet hij trillend vastgeketend achter terwijl haar tranen op de grond druppelden. Ze liet zich volledig hangen in de hoop dat de buis zou breken. Maar het enigste dat was gebroken was haar wil. Lazaro zat al op hem te wachten omdat hij dit wel vaker gewend was. Toen Jovani was ingestapt zag hij in zijn zijspiegel een kleine bal onder de auto inrollen. Hij wachtte even met het opzetten van het contact tot hij zag dat het meisje dat onder de auto de bal probeerde te pakken er ver genoeg onder zat. Hij starte de auto en gaf vol gas om met slippende banden weg te racen naar de uitrit. Hij had het gevoel dat hij even over een veiligheidsdrempel reed toen hij over het meisje heen reed. Toen hij in zijn achteruitkijkspiegel keek zag hij haar levenloos liggen. Met een onderbroken bloedspoor van een paar meter waar de band over haar had gereden en bevuild was geraakt met haar bloed. Zijn dag kon niet meer stuk en met een grijns was hij al snel weer tegen topsnelheid verder aan het rijden.

14:34 Sebas keek naar zijn horloge. Over een goed uurtje zou de baas normaal moeten landen in Napels, en een half uur later zou hij arriveren met zijn speedboot. Hij nam zijn gsm en zocht het nummer van Sebastius zijn broer. Toen hij die gevonden had stuurde hij een bericht naar hem: "Baas onderweg, binnen een uurtje in Napels met vliegtuig. Zorg voor vrije doorgang naar de haven." Sebastius zat in zijn geheime drugslabo toen hij het bericht las. Hij rekte zich nog is uit voor hij recht stond en begon via zijn sluiproutes in het zwaar gehavende gebouw zijn weg naar buiten te wandelen. Hij begroette de spotters die de omgeving continu in de gaten hielden en stak een sigaret op. "Het word een memorabele dag jongens" zei hij. Hoewel ze niet wisten waar hij het over had. Hij keek of er nog politie in de buurt was voordat hij de trappen naar beneden af liep en stapte in zijn auto. Terwijl hij rustig door het centrum reed probeerde hij de straten van de vijandelijke maffia familie te vermijden en zo zijn weg naar het vliegveld te vervolgen. Op een kruispunt stopte hij bij een politie agent die het verkeer aan het regelen was. Hij gaf hem een envelop met enkele duizenden euro's en zei dat hij moest zorgen dat hij vlot door kon als hij straks terug kwam. De agent knikte en gebaarde om door te rijden, alsof hij net iemand de weg had gewezen. Hij was blij dat hij zo weer een zakcentje kon bijverdienen. Want zijn politieloon was ook niet om over naar huis te schrijven. Zolang de korpschef er maar niet achter kwam. Ach, die had het toch te druk om de ruziënde families uit elkaar te houden en te voorkomen dat lijken te lang op straat zouden blijven liggen. Sinds zijn dochter was vermoord door een verdwaalde kogel door de straat oorlog van de maffia zou hij zo lang hij kon in dienst blijven om er zo veel mogelijk te vermoorden. Het was zijn levensdoel geworden. Sebastius was intussen bij het vliegveld aangekomen en had de nodige personen omgekocht om het vliegtuig van de baas voorrang op andere vliegtuigen te geven als hij zou willen landen. Die duizenden euro's zouden in het niets verdwijnen in vergelijking met de winst die ze zouden maken als ze met het computerprogramma de zwarte markt op gingen en hun diensten zouden aanbieden. Zijn voorbereidend werk was intussen gedaan en nu was het wachten geblazen tot de baas zou arriveren. Hij liep naar de tax-free shop en kocht er zich wat energiedranken voor hem en Sebas, want ze zouden de komende dagen weinig slaap hebben.

14:37 Adam was moe geworden na zijn middageten en was wat op zijn bed gaan liggen. Hij was in een lichte slaap en Eva was weer in het boek dat in haar nachtkastje aan het bladeren. Ze bekeek elke naam om te zien of ze er iets aan kon herkennen. Ze had het gevoel dat haar naam er ook in stond. Het verhaal begreep ze niet goed maar ze zag wel dat Jesus veel voor kwam. Ze hield het boek omhoog zodat ze de naam en tegelijkertijd zichzelf in de spiegel kon bekijken. Net alsof ze een pasfoto vergeleek met de echte persoon om te zien of die overeen kwam. Maar ze voelde dat het niet juist was. Er werd zacht op de deur geklopt en er kwam een dokter binnen. Ze legde haar boek terug weg en keek naar de dokter toen die voor haar bed kwam staan. Hij nam de kaft met haar gegevens en begon naar de data te kijken. Aangezien hij niet meteen aandacht aan haar schonk keek ze nog is naar Adam, die ondertussen nog dieper in slaap was gevallen. Bill stond in de deur te kijken naar wat er gebeurde. De dokter begon tegen Eva te praten. "Zo, het ziet er naar uit dat u goed hersteld en het verband mag van u hoofd af gehaald worden. Omdat u geen hoge druk meer heeft gaan we ook het toestel verwijderen dat in u hoofd zit." Eva knikte en ging met haar hand over haar hoofd om te voelen hoe het afgesloten buisje in haar hersenen zat. Ze dacht dat ze iets zou merken als ze er aan kwam maar ze voelde niets. Ze liet haar hand terug zakken en zei "ok". De dokter wenkte naar Bill en hij liet twee verpleegkundige binnen. Ze koppelden alles van de muur af en plaatsen het op een mobiel kastje zodat het mee met het bed kon verplaatst worden. Bill hield de dokter even tegen voor hij hem terug door liet. "Dokter, als ik erachter kom dat er iets niet pluis is bent u de eerste die ik achterna kom." De dokter keek hem aan en zei "als ik iets verkeerd doe mag je me gerust vermoorden, zo niet laat je mij mijn werk doen zoals jij jou werk doet". Bill knikte en liet ze door gaan naar het operatiekwartier. Bill nam zijn stoel en zette zich in de kamer bij Adam. Als hij dadelijk wakker zou worden konden ze even rustig praten.

14:44 Cindeeh had zichzelf intussen dat Moss in bed lag wat thee gemaakt. Het deed haar deugd en zo kon ze haar gedachten wat op orde zetten. Ze nam haar telefoon en belde het Jane op. "Hey Jane met Cindeeh. Ik zit met Moss hier die vandaag door een emotionele rollercoaster is gegaan. Kan je is langskomen om hem te onderzoeken?" Ze hoorde Jane aan de andere kant van de telefoon antwoorden, "Tuurlijk Cindeeh, komt goed, ik ben toevallig in de buurt en je ligt op mijn terugweg dus ik ben er binnen vijf minuten." Cindeeh glimlachte toen ze dat hoorde en ze bedankte haar, "Thanks Jane, welke thee wil je graag hebben?" Jane dacht even na en zei "Geef me vandaag maar bosvruchten, is mijn favo thee die ik al even niet meer heb gehad". Cindeeh nam gelijk een zakje bosvruchten uit haar theedoos en legde die al klaar op een bordje. Ze zei tegen Jane "Het ligt al klaar voor je" en ze keek door het raam naar buiten om in de verte de stofwolk te zien die Jane haar auto maakte. "Ik zie al dat je eraan komt, tot zo" Jane lachte, haha, jij gluurder, tot zo" en ze duwde haar telefoon af. Toen ze het erf op kwam gereden zag ze een grote plas water liggen en ze had zin om erdoor te rijden. Alleen was de plas iets dieper dan ze dacht en het water werd wel een halve meter omhoog gegooid. Toen ze een paar meter verder stopte en uitstapte zag ze Maureen staan. Ze had vlak bij het water achter de ingang gestaan om emmers water voor de waterbakken te vullen. Met het gevolg dat ze nu compleet doorweekt naar Jane stond te kijken. Jane kon er niets aan doen en barstte spontaan in het lachen uit. Maureen keek haar even boos aan maar kon zich niet serieus houden omdat ze Jane zo zag lachen. Ze begon mee te lachen want feitelijk deed het wel deugd om even af te koelen in die warmte. Toen Jane een beetje was bijgekomen sprak ze Maureen aan. "Hey Maureen, leuk je weer is te zien, maar je bent zo nat?" Maureen begon haar t-shirt uit te wringen en antwoordde: "Ja er kwam net een plaatselijke wolkbreuk die ik maar even Jane noem langs, hoe gaat het nog met je?" Jane zei, "oeps, ja ik kon het niet laten om er even door te rijden, wist ik veel dat het dieper was dan ik had gedacht. Het gaat wel met me, heb pas een nieuwe jongen leren kennen die ik wel beter wil leren kennen. Maar het is nog even afwachten of het iets word." Jane keek nieuwsgierig op en zei "is dat die Mar..." Voordat ze de naam kon uitspreken had Jane haar al onderbroken, "Maureen, hou het nog even voor jezelf kletskous!" Maureen keek even verschrikt op, "ja is goed Jane, ik dacht weer even niet na. Ik ga me maar is afdrogen en omkleden." Jane draaide zich om en liep naar de keuken toe. Ze klopte op de deur en Cindeeh deed open. "Weet je Jane, het was leuker om het van deze kant te zien gebeuren hoe je Maureen nat maakte, ik kon het zo zien aankomen en gebeuren." Jane lachte en stapte de keuken binnen. Ze nam haar theezakje bosvruchten, rook er aan en deed het in haar kopje. Cindeeh nam de kan met warm water en schonk het erbij. "Nou Cindeeh vertel me is, wat voor hengt is Moss en hoe oud is ie?" Cindeeh glimlachte, werd een beetje rood en zei "het is in dit geval geen hengst, maar een man" Jane stopte met in haar kopje te roeren en zei "Cindeeh, ik ben een paardenfluisteraar, geen mensenfluisteraar, ik mag dan wel goed dingen kunnen aanvoelen maar waarom zou ik dat bij een mens moeten doen?" Cindeeh keek een beetje bedroeft en reageerde, "omdat ik van hem hou?" Jane besefte dat ze iets te hard was uitgevallen tegen haar en wreef met haar hand over Cindeeh's rug. "Sorry Cindeeh, dat was niet zo hard bedoelt als ik het zei maar je weet toch dat ik het liever niet met mensen doe". Cindeeh keek haar aan en wreef een traantje weg. "Hij betekend véél voor me en zou het fijn vinden als jij iets kon doen." Jane zei "Is goed, ik zal kijken wat ik kan doen maar ik kan niets beloven. Hij moet het zelf ook toelaten. Waar is hij?" Cindeeh wees naar de deur die naar de slaapkamer ging. "Hij ligt op bed te rusten". Jane nam een slok van haar kopje en zei "Laat hem dan maar even rusten, als ik mijn thee op heb zal ik wel even kijken." Moss was echter terug wakker geworden en stond voor het raam te kijken. Hij zag hoe Maureen kletsnat over het erf liep en haar T-shirt uit trok om zich te laten drogen in de zon. Hij herkende de beha die ze aan had. Cindeeh had dezelfde alleen met een iets grotere cupmaat. Toen hij aan cindeeh terug dacht kwamen de herinneringen van in de trailer weer boven. En hij werd weer lichtelijk opgewonden. Op dat moment ging de deur open en zag Cindeeh hem staan. Ze keek gelijk naar buiten en zag Maureen over het erf wandelen. Ze keek opnieuw naar Moss en zag dat hij lichtelijk opgewonden was. Ze keek vol ongeloof en draaide zich om waarna ze de deur achter zich dicht smeet. Jane had Moss even kort zien staan en kon Cindeeh niet tegen houden toen ze naar buiten liep. Ze schreeuwde naar Maureen, "Doe je iets aan Maureen, en snel wat!" Maureen schrok en zag toen plots Moss staan bij het raam toen ze in de richting van Cindeeh keek. Ze schaamde zich, hield haar natte t-shirt over haar half droge lichaam en liep snel het washok in. Haar hart klopte hard in haar borstkas terwijl ze met haar rug tegen de muur stond en ze hardop bij zichzelf dacht, "dat is dus Moss?"

14:54 Dolly begon meer en meer te stinken in de koffer van de Maserati. De stank begon meer en meer in de auto te komen. Lazaro en Jovani wisten dat als ze werden gecontroleerd dat ze serieus gekloot waren. Ze moesten er een oplossing voor vinden. Maar welke? Ze stuurden een bericht naar hun baas Lucio die in het luchtruim ergens boven hun vloog. 'Dolly's lichaam begint erg te stinken, gevaarlijk om mee rond te blijven rijden, heb je haar hele lichaam nodig?' De baas was geirriteert door hun vraag. 'Rij harder zodat de stank achter jullie blijft' Jovani reed al zo hard mogelijk en de baas wist dat maar blijkbaar wilde hij hun duidelijk maken dat hij geen onnodige vertraging wilde. En Lazaro en Jovani wisten dat ze het met hun leven zouden bekopen als ze te laat waren op de afgesproken plaats. Intussen zat een priester in een verlaten kerk van Napels voor het altaar te bidden. Het was niet bepaald de mooiste kerk maar hij was blij dat het niet zoals één van die vele kerken was die aan het verkrotten waren. Een bejaard koppel kwam binnen en hij liep rustig naar hun toe. "scusi, la chiesa è chiusa" (De kerk is gesloten). Het koppel keek nog is rond en draaide zich toen om en liepen naar buiten. De priester keek op zijn horloge. Hij nam een kleine sleutel die aan een halsketting rond zijn hals hing en opende een kastje vlakbij de kerkdeuren. Er zat een grote sleutelbos in met zware ijzeren sleutels. Hij nam de grootste en sloot hiermee de kerk af. Daarna legde hij de sleutelbos terug en ging naar het altaar. Hij knielde ervoor, deed een kruisteken en vroeg vergeving aan God. Hij ging naar de sacristie, deed zijn priestergewaad uit en ging achter zijn bureau zitten. Hij nam zijn klein sleuteltje opnieuw en opende het slot dat aan zijn rechterla zat. Hij schoof zijn bijbel aan de kant en nam een grote sigaren doos eruit en zette die voor zich. Hij deed nogmaals een kruisteken en opende de doos. Er lag een kleine stiletto in. Klein genoeg om te verbergen en goed genoeg om iemand te verwonden of te doden. Hij wilde dat er een andere manier was dan om dit te moeten gebruiken. Maar wist dat die er niet was. Hij nam de stiletto, stopte alles terug in de la en sloot deze weer. Hij stond op en liep via de achterdeur de straat op. Op weg naar zijn doel.

Volgende: Twokkers Meeting #3 2013-08-31 09-'13 Twokkers Meeting #3 2013-08-31
Volgende: TweakNerdRoman 09 - Te Weinig Ram 07-'13 TweakNerdRoman 09 - Te Weinig Ram

Reacties


Door Tweakers user seb8iaan, dinsdag 13 augustus 2013 20:37

Mooi staaltje uit je duim zuig werk, maar hulde! :D

Door Tweakers user Maureen95, dinsdag 13 augustus 2013 20:58

Yeaahh weer superleuk gedaan!!!

Door Tweakers user 3DDude, dinsdag 13 augustus 2013 21:33

Ik ben zo wreed,
die auto, haha dat meisje onder de auto.
haha geniaal :D

Door Tweakers user i-chat, dinsdag 13 augustus 2013 21:43

depresief hae hond? ik zal je eens aan een stemmingswisseling opknopen jij vieze aarsworm dat je dr bent, ..... maar verder weer prachtig geschreven ... hulde op naar deeltje 11.

Door Tweakers user masauri, dinsdag 13 augustus 2013 21:47

i-chat schreef op dinsdag 13 augustus 2013 @ 21:43:
depresief hae hond? ik zal je eens aan een stemmingswisseling opknopen jij vieze aarsworm dat je dr bent,
niks nieuws toch?

Door Tweakers user 3DDude, dinsdag 13 augustus 2013 22:07

Ach, is een van z'n stemmingswisselingen.. gewoon negeren :P

Door Tweakers user WouterKvG, dinsdag 13 augustus 2013 22:10

'Rij harder zodat de stank achter jullie blijft' :+

Door Tweakers user thomas199717, woensdag 14 augustus 2013 19:14

Ik zou deze wel als e-book op mn ipad en android smartphone willen hebben.

Door Tweakers user masauri, donderdag 15 augustus 2013 01:40

thomas199717 schreef op woensdag 14 augustus 2013 @ 19:14:
Ik zou deze wel als e-book op mn ipad en android smartphone willen hebben.
Zal ik aan denken, ik post er nog wel over.

Door Tweakers user r3agluurder, donderdag 15 augustus 2013 23:31

Niets meer dan lof over deze 10 delen. :) De ietwat groffe stukken zorgen voor verrassende wendingen in het verhaal. Mocht je nog iemand zoeken voor verbetering van de spelling, roept u maar..

Door Tweakers user F.West98, zaterdag 17 augustus 2013 20:44

masauri schreef op donderdag 15 augustus 2013 @ 01:40:
[...]

Zal ik aan denken, ik post er nog wel over.
*biedt zich aan

Reageren is niet meer mogelijk