Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker. Alle mogelijke referenties zijn fictief en hier kan geen waarheid aan verleent worden.

TweakNerdRoman 11 - Te Weinig Ram

Door masauri op zaterdag 19 juli 2014 17:00 - Reacties (5)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 3.782

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Na een lange pauze sinds september heb ik de draad weer opgenomen. Deel 11 is af en Deel 12 zou het laatste deel in de reeks worden. Hier ga ik dus ook de nodige tijd insteken dus verwacht de komende maanden niet direct een vervolg. Het zou me niet verbazen moest dat het langste deel in de serie worden. Hoe het in de toekomst verder gaat met versie 2 moet ik nog bekijken. Geniet nu intussen weer van nieuw leesvoer. Ik heb deels de opmaak van de preview gebruikt, maar geen zin om alles aan te passen. Ik begin er aan na Tomorrowland volgende week waar ik naartoe ga. Anyway, I'm back bitches ;)

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker. Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden. Deel 11 van Te Weinig Ram. Na de preview nu de afgewerkte versie.

Deel 10 vind je hier
Deel 09 vind je hier
Deel 08 vind je hier NSFW
Deel 07 vind je hier
Deel 06 vind je hier
Deel 05 vind je hier
Deel 04 vind je hier
Deel 03 vind je hier
Deel 02 vind je hier
Deel 01 vind je hier
15:04
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngDe priester liep rustig door de straten van Napels, op weg naar de plaats waar de persoon zou staan die hij wilde vermoorden. Hij hield zijn handen nonchalant in zijn zakken maar bleef zenuwachtig zijn stiletto mes omklemmen in zijn rechterzak. Hij wreef met zijn duim lichtjes over het drukpunt waardoor het lemmet naar voren zou komen. In zijn hoofd bleef hij zich inbeelden wat hij zou gaan doen als hij bij zijn toekomstig slachtoffer zou staan. In zijn linkerzak zat iets zachts, en hij liet zijn vinger over de puntjes ervan gaan. Hij hoopte maar dat hij genoeg tijd had om het allemaal juist uit te voeren voor er paniek zou ontstaan en hij gepakt zou kunnen worden. Hij wist dat God het zo zou willen.

http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngToen hij vorige week alleen in de kerk zat te bidden had God tot hem gesproken. Hij had zijn stem in zijn hoofd gehoord en nam het aan voor waarheid. De stem wist zijn diepste geheimen die zouden boven komen als hij het niet zou doen. Het was zijn boetedoening voor wat hij zijn misdienaars had aangedaan. Hij wist dat het fout was geweest maar hij had zijn lusten niet kunnen bedwingen. Tegen wie hadden ze ook maar iets kunnen zeggen? Het waren weeskinderen die toch geen toekomst meer hadden. Hij had ze uit hun lijden verlost nadat ze zijn vreselijke lusten en perverse gedachten die hij had gedacht hadden uitgevoerd. Als ze achter zoveel honderden jaren de grafkelder in de kerk zouden bekijken zou het toch niet meer naar hem te traceren zijn. Hij lachte bij de gedachte dat de toeristen die kwamen kijken naar de bottenkelder niet wisten dat de botten feitelijk niet zo oud waren als ze dachten. Hij vroeg zich af hoeveel kinderen er nu lagen door zijn toedoen. Als hij terug was zou hij de kaarsjes in de sacristie is tellen, want voor ieder kind had hij er één kaarsje neergezet. De gloed van de kaarsjes verwarmde hem 's avonds als hij aan het bidden was en zijn geld telde. Want het geld dat bestemd was geweest voor de misdienaars had hij op die manier ook in zijn eigen zak kunnen steken. Door het harder wordende lawaai van passerende auto's werd hij uit zijn gedachten gehaald. Hij keek op en stond aan de rand van een groot kruispunt. In het midden ervan stond zijn slachtoffer.
15:14
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam ontwaakte uit zijn middagdutje, en keek verbaasd op toen hij Bill op een stoel voor zijn bed zag zitten. Terwijl hij zich wat meer rechtop probeerde te zetten sprak hij Bill aan: "Wat doe jij hier?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngBill keek hem vriendelijk aan en begon te praten. "Het werd tijd dat we eens een babbeltje hielden zonder Eva erbij.”
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam keek met een ruk opzij want hij had niet doorgehad dat Eva er niet was. "Waar is Eva?" vroeg hij aan Bill.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Eva is even in de operatiekamer om die drukregelaar van haar hoofd te laten halen. Het gaat al wat beter met haar. Al kan ze zich nog niet veel herinneren."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam knikte, "Ok, aangezien Moss je vertrouwt geloof ik je, maar ik bekijk je met het grootste wantrouwen!"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngBill glimlachte en pakte zijn mobiel , "hier Adam, kan je Moss even bellen” en hij gooide het apparaat op Adam's schoot. Adam keek er naar en probeerde zich te herinneren hoe je dat type mobiel moest ontgrendelen om te bellen. Hij keek naar zijn nachtkastje en zag dat zijn glas leeg was.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Bill, zou je me even wat water in mijn glas kunnen doen?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngBill stond op en nam het glas, "Tuurlijk, ik vul het wel even in de badkamer."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam ontgrendelde de gsm en toetste een hele cijferreeks in en daarna Moss’ nummer. De telefoon ging over. Intussen had Bill het glas gevuld en terug op zijn nachttafeltje gezet waarna hij weer op zijn stoel was gaan zitten.

http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMoss stond echter met zijn short in de slaapkamer van Cindeeh en hoorde zijn gsm niet gaan. Cindeeh was te hard tegen hem aan het roepen en tieren omdat hij daar met een halve erectie voor het raam naar Maureen had gekeken .
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Godverdommesse klootzak die je bent, na wat wij hebben gedaan ben je nog steeds even blij als een verslaafd Duracell sekskonijn dat maar blijft hoppen tot ‘ie er bij neer valt! Beteken ik dan niets voor jou?!"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMoss kon het niet meer aan horen en trok Cindeeh naar zich toe. Hij kuste haar even heel passioneel met een lange tongzoen en voelde gelijk dat zijn halve erectie weer volgepompt werd met bloed terwijl hij tegen Cindeeh gedrukt stond. Toen hij Cindeeh losliet keek hij in haar verbaasde ogen. "Cindeeh, geef me even de kans om het uit te leggen."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngCindeeh besefte dat ze veel te hevig had gereageerd en keek als een kind dat net betrapt was op het stiekem eten van koekjes. Ze keek naar Jane die het allemaal rustig had laten gebeuren en sprak haar aan. "Jane, zou je mij en Moss even een momentje kunnen geven? Maureen kan wel een handje gebruiken in het washok denk ik."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane begreep de hint en gaf Cindeeh een knipoog. Ze trok de deur achter zich dicht en liep naar het washok. Moss nam Cindeeh's handen vast en legde uit hoe hij half opgewonden was geraakt doordat hij de beha herkende die Cindeeh ook had. Cindeeh besefte hoe dom en hevig ze gereageerd had en vroeg of Moss haar kon vergeven.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Tuurlijk wil ik je vergeven Cindeeh.", en hij keek naar de bobbel in zijn short terwijl hij zei: "Ik denk soms ook teveel met mijn verkeerde koppie als het om jou gaat."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngCindeeh glimlachte en zei: "dan zal ik eens zien wat ik eruit kan halen," en ze duwde Moss terug op haar bed maar liet zijn short niet los zodat die scheurde en Moss naakt op bed lag. Hij grijnsde en vroeg waar Cindeeh haar condooms had liggen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMet een knipoog zei ze: "In het bovenste nachtkastje, naast die "andere" hulpmiddelen die je mag gebruiken".
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMoss schoof de lade open en zag er heel wat dingen in liggen die zijn interesse wekten. Handboeien, glijmiddel, een snoepstring, nog wat andere speeltjes en daartussen nog wat condooms ja. Hij nam er eentje en gaf die aan Cindeeh die intussen haar kleren had uitgedaan en liet haar die omdoen. Al snel zat ze boven op hem en werkten ze samen naar een lekkere climax toe.

http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane was intussen aangekomen bij het washok en zag dat Maureen moeite had met iets uit te kiezen. Nog niet alles was droog en de meeste topjes waren niet zo verhullend als ze had gehoopt nadat Cindeeh zo boos tegen haar had geroepen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Maureen, maak je niet druk over Cindeeh, die is al bijgedraaid. Neem maar iets wat je goed zit." Maureen schrok toen ze Jane haar stem hoorde en haar zag staan.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"JANE, laat me niet zo schrikken, ik tril nog een beetje van Cindeeh haar driftbui". Jane liep op Maureen af en gaf haar en stevige knuffel.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Zo, nou beter Maureen?" Maureen bekeek Jane en zag dat ze ook nat was geworden doordat ze zelf nog niet helemaal afgedroogd was.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngZe lachte, "Nou Jane, nu heb ik je ook wel wat nat gemaakt," giegelde ze.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane glimlachte en zei: "Oh op meer plaatsen dan je denkt hoor Maureen." Maureen keek haar met twinkelende oogjes aan en begon aan haar vrouwelijke experimentjes te denken die ze altijd al eens wilde doen. Het leek haar wel eens leuk om eens met iemand van het zelfde geslacht te spelen. Ze was echter niet iemand die snel het initiatief zou nemen, en al helemaal niet op dit vlak! Jane deed haar bloes uit, stapte op haar af, nam haar hand en legde die op haar goed gevulde beha. Maureen liet haar handen er rond gaan en begon een beetje te blozen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane lachte "Je hoeft niet verlegen te zijn hoor, jij hebt toch hetzelfde of niet soms?" Jane legde haar rechterhand op de linkerborst van Maureen en liet haar vinger rond Maureens tepel gaan. Maureen rilde van genot en genoot ervan. Dit was inderdaad zo leuk als ze had gedacht ja. Ze wilde zich helemaal aan Jane overlaten maar Jane deed haar bloes weer aan en zei "Alles op zijn tijd Maureen, dit is niet echt de beste plaats om lekker te kunnen genieten"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMaureen besefte weer dat ze in het vieze washok stond en dat het inderdaad niet zo'n beste plek was.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Andere keer?" vroeg ze aan Jane.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane zei wat Maureen wilde horen; "Tuurlijk, zodra het kan".
15:24
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngLazaro en Jovani waren nu al een aantal uren onderweg als je de tussenstops niet meetelde. Jovani begon zich af te vragen of ze wel "op tijd" in Napels konden zijn. En Dolly's lichaam begon verdomd hard te stinken. Ze hadden beter wat ijs erbij gegooid. IJS! Dat was het! Hij zag een bord staan dat er binnen een 5 tal kilometer een wegrestaurant was. Hij vertelde Lazaro zijn idee.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Lazaro, als we nu is wat ijs gaan nemen en we gooien dat op Dolly, zou dat er niet voor zorgen dat ze afkoelt en minder gaat stinken?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngLazaro dacht even na en knikte. "Klopt Jovani, want ze lag ook in een koelcel in het mortuarium. Maar waar wil je ijs vandaan halen?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJovani grijnsde, "Ik stop gewoon bij het volgende wegrestaurant over een paar kilometer en daar nemen we gewoon wat blokken ijs uit een voorraaddiepvries. Kofferbak open, zak open, ijs erin, zak dicht, kofferbak dicht en we kunnen weer op weg."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngLazaro keek bedenkelijk, "en wie van ons tweeën gaat het ijs in de zak doen?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJovani wist dat geen van beide dat wilde doen. "Ik heb een ander idee, wacht maar even tot we op de parkeerplaats zijn." Hij stuurde de auto de afrit op en parkeerde dicht bij de dienstingang voor het personeel. Hij deed zijn gordel af en keek even rond. Hij zag bij de ingang van de toiletten twee ’chihuahua’s vastgebonden aan een hek. Hij stapte uit en ging de hondjes halen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Nou Lazaro, Ik houd de band vast en jij probeert die eerste kuthond zo orgineel en ver mogelijk weg te schoppen. Daarna is het mijn beurt met die andere hond."
Lazaro lachte en vond het een goed idee. De hondjes wisten dat er iets ging gebeuren dat niet leuk was en legden zich plat op de grond, http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngwat het feitelijk iets moeilijker maakte om ze goed te kunnen schoppen. Lazaro nam een korte aanloop en schopte hard tegen de eerste chihuahua. De hond jankte van de pijn toen hij 5 meter verder neer kwam en een lichte krak onderbrak het gejank even voor het beest opnieuw begon. Lazaro strekte zijn arm uit en gebaarde met zijn vijf gestrekte vingers naar Jovani om te laten zien dat hij ongeveer vijf meter had gehaald. Jovani glimlachte en bedacht nog iets beters. Hij zette zich klaar toen Lazaro de tweede chihuahua aan de band hield, nam een aanloop maar in plaats van hem te schoppen bukte hij op het laatste moment, nam de hond vast en wierp hem ver omhoog naar voren. Hij trok een kort sprintje, ving de hond op als een rugbyspeler en gooide hem met al zijn kracht neer op de grond alsof hij een touchdown had gemaakt, waarna hij zijn voet erop zette en hard op de hond ging staan. De hond jankte van de pijn en werd plat in de grond gedrukt. Jovani's poging was verder dan die van Lazaro dus het was duidelijk wie het ijs in de zak mocht doen. Terwijl ze naar de dienstingang liepen bleven de twee hondje getraumatiseerd en gebroken achter in het gras.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngToen ze door de dienstingang naar binnen gingen zagen ze direct een grote koelkist staan en het geluk lachte hun toe. Er lagen allerlei bevroren zeedieren in maar ook een heel aantal zakken ijs. Ze namen een steekwagentje en legden er een paar zakken op. Lazaro deed de koffer en de zak open, sneed de zak ijs open en verdeelde die over Dolly's lichaam. Hij kon het niet laten wat extra ijs in haar lichaamsopeningen te stoppen zodat ze niet zo snel meer vocht zou lekken. Daarna deed hij de zak en de kofferbak weer dicht. Jovani was al in de auto gaan zitten en nadat Lazaro was ingestapt gaf Jovani nog wat gas om zo nog eens over het gras en de hondjes te rijden. Het gejank verstomde en het was niet echt meer te zien dat het chihuahua's waren geweest. Meer een hoopje zieligheid met hier en daar een botje. Hun wreedheid was weer tot uiting gekomen en ze voelden zich beide goed. Terwijl ze verder reden kwam de eigenaar van de ’chihuahua’s uit het restaurant gewandeld. Verbaasd keek hij waar zijn hondjes waren. Tot hij hun overblijfselen zag liggen. Hij lachte, en ging naar zijn auto. Het waren tenslotte maar de schop-naar-de-maan-hondjes van zijn schoonmoeder.
15:27
(De bijhorende reisweg voor het volgende stukje kan u bekijken op: http://goo.gl/maps/wwNdd )
Hoog in de lucht dichtbij Aeroporto Internazionale diNAPOLI nam Lucio contact op met de verkeerstoren. "Vlucht 666-3V1L gaat binnen een paar minuten landen en gaat parkeren bij de Militaire gate. Maak het luchtruim vrij". Er kwam al snel reactie vanuit de toren, "Vlucht 666-3V1L u heeft toestemming om te landen, de baan is vrij en u auto staat klaar." Lucio lachtte in zichzelf, alsof hij nog toestemming nodig had. Hij stuurde het vliegtuig de landingsbaan op en parkeerde het vliegtuig na de landing bij de uitgang van het domein. Ze zouden zijn vliegtuig straks wel in de hangar zetten als hij er uit was. Hij liet zijn sleutel op het contact steken en stapte uit. Direct kwamen er een paar mensen die blijkbaar niet op de hoogte waren van zijn komst of wel niet genoeg geld gekregen hadden van Sebastianus. Hij keek ze kwaad aan en toen de twee werkmannen door hadden wie het was vielen ze op hun knieën en begonnen ze de bidden. Hij haalde zijn neus er echter voor op, nam zijn pistool uit zijn achterzak en knalde ze recht door hun hoofd. Hij liep rustig verder naar de uitgang en de overkant van de straat waar Sebastianus de deur van de auto al had open gemaakt zodat Lucio direct in kon stappen. "Dag Sebastianus, is alles geregeld voor een snelle verplaatsing?" Sebastianus knikte en deed de deur dicht. Hij liep om de auto, stapte in, starte en gaf vol gas. Enkele auto's moesten extreem hard remmen en claxonneerde zeer kwaad. Sebastianus trok er zich niets van aan en zette wat muziek op. Chiddy Bang - Opposite of Adults http://www.youtube.com/watch?v=FfRX3DJ4VUI klonk door de speakers en Sebastianus moest aan Need For Speed - Hot Persuit denken. Hij nam zijn verkeerslichten afstandsbediening en klikte erop. Dit zorgde ervoor dat de lichten op groen sprongen zodra hij er met zijn auto in de buurt kwam. Hij vloog tussen het andere verkeer door alsof hij een geest was. Het geluid van de ronkende motor oversteeg het verkeerslawaai buiten en Lucio genoot ondertussen van een nieuwe sigaar. Binnen 10 minuten zou hij bij zijn boot zijn en kon hij richting het eiland gaan. In de verte zag de omgekochte politieagent de auto afkomen en maakte zich gereed om het verkeer om te leiden. Voor hij zover was stond er ineens een priester voor hem. Hij begon in het Italiaans te bidden en voor de agent door had wat er gebeurde had de priester zijn stilleto genomen en in zijn nek geduwd. Het lemmet sprong eruit toen de priester op het knopje duwde en de agent greep naar zijn hals. Hij probeerde het bloeden te stoppen maar wist vanuit zijn politietraining dat het te laat was. Terwijl de priester een stap naar achteren deed grabbelde hij in zijn linkerbroekzak een witte veer en legde die op de wonde. Hij nam de enveloppe met geld die hij van Sebastianus had gekregen en gooide het geld de lucht in. Het gehele kruispunt kwam geblokkeerd te zitten toen mensen uitstapten om het ronddwarrelende geld te grabbelen dat de wind deed verspreiden. Toen Sebastianus zag dat er iets mis was remde hij en stuurde hij de auto een andere straat in. Hij kwam zo op de weg richting de grootste vertrekplaats aan de haven en met vele voetgangers die niet wilde wijken ging het niet vooruit. Lucio zag het gebeuren en boog naar voren toe. "Sebastianus, 10 punten voor iedere voetganger die je raakt, 50 voor rolstoelers, en bij 1000 punten krijg je opslag". Sebastianus grijnsde toen Lucio terug naar achteren leunde en ramde zijn voet nog is hard op het gaspedaal. Hij liet na om te claxonneren dus voordat de meeste mensen door hadden dat hij hard door de massa aan het rijden was had hij er al een dertig tal omver gereden. Vijf minuten later kwam hij bij de ligplaats van de boot aan. Sebastianus en Lucio stapten uit en keken naar de straat waar ze door waren gereden. Achter hun had zich een lang rood spoor door de straat getrokken. Met gekerm van mensen die half dood waren omdat ze niet op tijd de auto hadden ontweken. Waaronder veel jeugd die oordopjes in hun oren hadden gestoken en muziek aan het luisteren waren terwijl ze met de fiets onderweg naar huis reden. Ergens klonk er nog AC/DC met highway to hell uit iemands oordopjes maar voor hem kwam alle hulp te laat. "Nou baas, ik denk dat ik mijn beloning nu wel verdiend heb" grijnsde Sebastianus. "Klopt", zei Lucio. Hij stapte op Sebastianus af terwijl hij in zijn ooghoek een woedende menigte zag afkomen die hun achterna zaten. Hij nam het pistool van Sebastianus en schoot hem ermee door zijn knie. Sebastianus schreeuwde en viel op de grond neer. Lucio nam het overige geld dat hij bij zich had en stopte dat in de zakken van Sebastianus. Sebastianus keek verbaasd, kwaad en pijnlijk op naar Lucio, alsof hij wilde vragen waarom hij dit nu verdiende. Maar hij kon geen woord uitbrengen door de pijn die hij had. "Je hebt je werk niet goed gedaan, het kruispunt was niet vrij. De mensen krijgen nu bloed in plaats van brood en spelen zoals in de oudheid. Het zal me even afleiding geven zodat ik weg kan. Tot nooit meer Sebastianus, ik zal tegen je broer zeggen dat je gedag hebt gezegd." De woedende menigte kwam alsmaar dichter. Lucio nam de gsm van Sebastianus en gooide die in het water. Hij stapte de trap af en vertrok met de motorboot richting zijn eiland. Toen hij nog is achter zich keek zag hij mensen vechten om het geld dat Sebastianus bij zich had en hij werd in elkaar geslagen tot hij amper meer herkenbaar was. Hij grijnsde, keek terug voor zich en genoot van een nieuwe sigaar.
15:37
Jovani en Lazaro merkten dat ze niet meer zo hard konden rijden door het extra gewicht van het ijs dat ze in het koffer hadden liggen. Ze waren er niet bepaald blij mee. Ze probeerden te bedenken wat ze konden doen om sneller te rijden. Jovani zag in de verte een reiger op de pechstrook staan in de verte en vroeg aan Lazaro hoeveel punten hij daarvoor kreeg. Lazaro keek verveeld op en zei dat hij het volgende etentje dan wel zou betalen. Jovani liet zit zijn snelheid even zakken en gaf op de laatste tien meter extra gas. De vogel was half aan het slapen en wilde nog snel opvliegen toen hij de auto zag naderen. Helaas was het te laat en zijn bek boorde zich in de grill en raakte het reservoir voor de koelvloeistof. Jovani was verrukt dat het gelukt was en begon zich al te bedenken wat hij als eten zou nemen de volgende tussenstop. Intussen was bijna alle koelvloeistof weggelekt en begon het waarschuwingslampje in het dashbord te knipperen. Jovani vloekte en ze stapten beide uit om te kunnen kijken welke schade de auto had. "Godverdomme Jovani, zie je nu wat je gedaan hebt met je gespeel!, In plaats van gewoon door te rijden!" Jovani keek rond en zag dat de volgende afrit hen naar een klein dorp zouden brengen. Aan de reclame te zien was daar blijkbaar ook een garage. "Stap in Lazaro, ik heb een oplossing gevonden." Ze namen de afrit en reden naar de garage toe. Het bleek er eentje te zijn die allerlei soorten auto's herstelde en verkocht. Jovani zag een paar benen onder een auto uitsteken toen hij de parking op reed en schreeuwde toen hij uitstapte "Hallo, volk hier, we hebben motorproblemen". De persoon onder de auto kroop eronder uit en stond recht. Het was de eigenares van de zaak, Jess. Ze veegde haar handen aan een vod af en liep naar de Jovani en Lazaro. "Wat is het probleem?" vroeg ze. Jovani probeerde zijn charmes te gebruiken door te zeggen "Ik heb per ongeluk een vogel geraakt op de autobaan, en het koelreservoir is kapot gegaan." Jess negeerde hem en liep door naar de auto. "Ik vroeg het niet aan jou kerel maar aan de auto." Lazaro begon zo hard te lachen dat de tranen hem over de wangen liepen. Jovani wist niet wat te zeggen en stond naar Jess haar achterwerk te kijken terwijl ze naar het reservoir keek en de resterende stukjes reiger uit de motor haalde. Toen ze plots rechtkwam en zich omdraaide betrapte ze Jovani dat hij had zitten staren. "Daar links van je staat een emmer met een dweil, veeg je kwijl effe op wil je" Lazaro schoot opnieuw in de lach en kreeg een stomp van Jovani. Wat kon hij hier toch van genieten als Jovani zo gekloot werd. Al wist hij wel wat er met Jess zou gaan gebeuren als ze de auto eenmaal gemaakt had. En dat was niets vergeleken met wat hij eerder met dat ander meisje in het wegrestaurant had gedaan.
15:44
Lucio scheerde over het water en had zijn sigaar bijna opgerookt toen hij de aanlegsteiger bij zijn eiland naderde. Hij minderde vaart en zag dat zijn aanwezigheid al opgemerkt was door zijn beveiligingspersoneel. Toen hij op enkele meters van de kade naderde hoorde hij ze hard roepen. "HALT, DIT IS VERBODEN TERREIN, MAAK RECHTSOMKEER OF WE SCHIETEN!" Lucio werd kwaad dat zijn boot niet herkend werd. En draaide de moter van de boot uit. "ONNOZELE ACHTERLIJKE IDIOTEN ALS GE NIET MAAKT DAT MIJN BOOT BINNEN VIJF MINUTEN VASTGELEGD IS LAAT IK U DOOR SEBAS VERKRACHTEN MET EEN GESTRIPTE GLASVEZELKABEL!" De wachters hadden plots door dat het de baas zelf was en vroegen om het touw te gooien zodat ze de boot konden trekken. "IK GOOI NIKS NA U FLATER, ZWEM MAAR TOT HIER EN VAAR MAAR TOT AAN DE STEIGER" De wachter deed zijn materiaal af en vlak voor hij in het water door schoot Lucio hem in zijn been. "EN NU ZWEMMEN GODVERDOMME! EN NADIEN MOOGT GE DE BOOT OOK NOG POETSEN MET U BLOEDPLEKKEN! De wachter zwom zo snel als hij kon en kroop de boot in. Hij startte de motor en vaarde de laatste 10 meter naar de aanlegsteiger. Zijn collega nam het touw aan en bond de boot vast. Omdat hij niet snel genoeg aan de kant ging duwde Lucio hem het water in. "AAN DE KANT ONDERKRUIPSEL" Hij nam een nieuwe sigaar en liep naar het dichtstbijzijnde wachtershuisje. Van waaruit hij via een trap uitkwam in het ondergrondse bolwerk. Over de intercom hoorde hij zijn naam toen de deuren open gingen. "Welkom terug Lucio". Lucio draaide zich naar de dichtstbijzijnde camera en zei: "Dank je Sebas, de komende uren zal je werk genoeg hebben. Hopelijk heb je genoeg kunnen rusten?" Over de intercom kreeg hij weer antwoord. "Ik werd zwaar onder de voet gelopen door die twee security lummels hier, ik heb niet alles kunnen testen wat ik had willen doen". Lucio antwoordde fluisterend in de camera: "Ik passeer er onderweg wel even, zet jij even een paar nieuwe vacatures op voor vier personen? Want die twee wachters buiten zijn ook aan hun pensioen toe." Hij stapte verder door het gangenstelsel en hoorde in de verte wat rumoer uit een kamertje komen. Toen hij de kamer inkeek zag hij de twee bewakers van Sebas in hun ondergoed naar porno kijken. Links van hun in de vuilbak lagen gebruikte condooms en tisseus. Dus hij wist dat er hoeren waren langs geweest. "Kan dat niet wat stiller?" vroeg hij met een stem die op Sebas de zijne leek. De bewaker deed de moeite niet zich om te kijken en zei "FUCK OFF KLEINE DWERG, ALS GE NIET ZWIJGT EN TERUG GAAT NAAR U KOT GEBRUIK IK U ALS BONDAGE SLACHTOFFER ALS DE HOERTJES STRAKS WEER KOMEN." Op dat moment ging zijn walkie talkie aan. "CODE 666! IK HERHAAL, CODE 666!" De bewakers keken elkaar aan en toen enkele seconden later doordrong dat dat de code was dat de baas eraan kwam wilden ze zich snel aankleden. Voor ze echter goed en wel uit hun stoel waren geklommen zagen ze Lucio in de deuropening staan. Ze bleven verstijfd staan en ze voelde hun onderbroek nat worden. Lucio keek ze met enorm veel walging aan en twijfelde niet om te schieten. Twee schoten later lagen beide bewakers te kermen van de pijn met hun handen tussen hun benen. Ze probeerde te voelen wat er nog van hun geslachtsdelen over was gebleven maar het deed enorm veel pijn. Met tranen in hun ogen probeerden ze naar de douches te kruipen om te spoelen en af te koelen. Maar Lucio had het koude water intussen afgesloten. Toen ze de douche opendraaiden werden ze levend verbrand en voor ze konden reageren om te knop terug dicht te draaien hadden ze niet genoeg kracht meer om recht te komen. Lucio sloot de deur af en liet ze verder kermen van de pijn. Toen hij bij Sebas aan kwam zag hij hem al grijnzend naar zijn scherm staren. "Hoe was de show?" vroeg Lucio. "Uitstekend, dank je. Maar nu zou ik graag aan het werk gaan". Lucio overhandigde de usb stick en liet Sebas zijn gang gaan. "Zoals ik al dacht zitten er meerdere encrypties op en een simpele brute force zal niet werken. Ik ga eerst proberen te bepalen welke verschillende encrypties gebruikt worden en zo laag na laag afpellen tot ik aan de data kan." Lucio knikte, "Ik verwachte niet anders, heb je enig idee hoe lang het gaat duren?" Sebas keek bedenkelijk. "Geef me een week, dan kan jij ondertussen kopers zoeken en jezelf even ontspannen met de dames die mijn ex-bewakers hadden besteld voor vanavond. Ik laat wel merken als ik eten of drank nodig heb." Lucio glimlachte, "Ik zorg dat je een assistente krijgt die dat voor je regelt".
15:54
Adam keek Bill aan terwijl hij wachtte op antwoord aan de andere kant van de telefoonlijn. Plots kreeg hij reactie: "U spreekt met de digitale kluis wat kan ik voor u doen?" Adam antwoordde, "Ik wil graag het bestand uit kluis 713 vernietigen." De telefoniste antwoordde: "Gelieve nu u persoonlijke nummer en wachtwoord in te toetsen." Adam deed wat hem gevraagd werd en wachtte op antwoord. "U moet afsluiten met hekje als u klaar bent meneer." Adam vloekte en duwde op het hekje. "Ok Meneer Adam, U bestand is zoals gevraagd vernietigd, nog een prettige dag verder." En de verbinding werd verbroken. Adam wist dat er nu nog maar twee plaatsen waren waar de code zich bevond. Op de usb stick en in zijn hoofd. Alleen wist hij niet of hij die nog uit zijn hoofd kon halen. "Zo Bill, zeg is, hoe snel kunnen we hier weg zijn?" Bill glimlachte en zei: "Je moet nog even geduld hebben, op dit moment zijn we alles aan het voorbereiden om u een veilig onderkomen te geven. De plaatsen die u zelf had voorbereid zijn helaas niet meer veilig." Adam begreep het en bedacht wat hij intussen kon doen om zich nuttig te maken. Hij wist echter niet direct iets en besloot dan maar iets te eten te vragen. "Ik kon wel een hapje eten , heb je iets licht verteerbaar?" Bill glimlachte en zei: "Ik zorg er voor, en daarna moeten we is serieus praten".

TweakNerdRoman 11 - Te Weinig Ram Preview

Door masauri op donderdag 5 september 2013 19:45 - Reacties (8)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 3.195

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Even een schaamteloze oproep: Ik zoek iemand die bijhorende afbeeldingen zou willen maken met Photoshop of een gelijkaardig programma om wat meer kleur te geven bij de tekst. In ruil krijg je het verhaal natuurlijk telkens in preview te lezen zodat je je een beeld kan vormen van de afbeelding die je erbij mag maken. Stuur me gewoon een dm met een link erin waar je wat voorbeelden van je werk laat zien. Ik dacht aan 1 afbeelding per blog deel maar meer mag ook natuurlijk.

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 11 preview van Te Weinig Ram
Deel 10 vind je hier
Deel 09 vind je hier
Deel 08 vind je hier NFSW
Deel 07 vind je hier
Deel 06 vind je hier
Deel 05 vind je hier
Deel 04 vind je hier
Deel 03 vind je hier
Deel 02 vind je hier
Deel 01 vind je hier

Dit zijn dus de eerste 3 blokken voor deel 11. Deze blokken waren af voordat ik naar de twokkers meeting ging (zie vorige blog) en waar ik deze dus ook live heb voorgelezen.
De audio met alle commentaar, het geknetter van het vuur enz. is opgenomen en kunnen jullie hier vinden: https://soundcloud.com/yside/tweaknerdroman-deel-11-preview
Het is net niet op tijd begonnen met opnemen en ook niet zo geweldig voorgelezen maar wat wil je met zo'n bende twokkers en de vele onderbrekingen ... :p

Bijhorende foto is ook van alle personen die op de meeting waren en die ook effectief in het verhaal voorkomen.
http://tweakers.net/ext/f/JXtYCg9M0Ln759CsFNlOhzaK/full.png
Van links naar rechts: Ikzelf, Maureen, Femme, Sebas (de dwerg), Jovani en Cindeeh.
En er was niemand die kon zeggen dat mijn hemd niet goed hing....

Ik heb intussen nog de nodige chats en babbels gehad omtrent de blog en er word nog wat leuks mee gedaan in de toekomst voor versie 2 er van. Hieronder zie je kwa layout dat het iets anders is dan gewoonlijk, hopelijk in de goede zin veranderd.
Maar genoeg gezeverd, veel leesplezier!:
15:04
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngDe priester liep rustig door de straten van Napels, op weg naar de plaats waar de persoon zou staan die hij wilde vermoorden. Hij hield zijn handen nonchalant in zijn zakken maar bleef zenuwachtig zijn stiletto mes omklemmen in zijn rechterzak. Hij wreef met zijn duim lichtjes over het drukpunt waardoor het lemmet naar voren zou komen. In zijn hoofd bleef hij zich inbeelden wat hij zou gaan doen als hij bij zijn toekomstig slachtoffer zou staan. In zijn linkerzak zat iets zachts, en hij liet zijn vinger over de puntjes ervan gaan. Hij hoopte maar dat hij genoeg tijd had om het allemaal juist uit te voeren voor er paniek zou ontstaan en hij gepakt zou kunnen worden. Hij wist dat God het zo zou willen.

http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngToen hij vorige week alleen in de kerk zat te bidden had God tot hem gesproken. Hij had zijn stem in zijn hoofd gehoord en nam het aan voor waarheid. De stem wist zijn diepste geheimen die zouden boven komen als hij het niet zou doen. Het was zijn boetedoening voor wat hij zijn misdienaars had aangedaan. Hij wist dat het fout was geweest maar hij had zijn lusten niet kunnen bedwingen. Tegen wie hadden ze ook maar iets kunnen zeggen? Het waren weeskinderen die toch geen toekomst meer hadden. Hij had ze uit hun lijden verlost nadat ze zijn vreselijke lusten en perverse gedachten die hij had gedacht hadden uitgevoerd. Als ze achter zoveel honderden jaren de grafkelder in de kerk zouden bekijken zou het toch niet meer naar hem te traceren zijn. Hij lachte bij de gedachte dat de toeristen die kwamen kijken naar de bottenkelder niet wisten dat de botten feitelijk niet zo oud waren als ze dachten. Hij vroeg zich af hoeveel kinderen er nu lagen door zijn toedoen. Als hij terug was zou hij de kaarsjes in de sacristie is tellen, want voor ieder kind had hij er één kaarsje neergezet. De gloed van de kaarsjes verwarmde hem 's avonds als hij aan het bidden was en zijn geld telde. Want het geld dat bestemd was geweest voor de misdienaars had hij op die manier ook in zijn eigen zak kunnen steken. Door het harder wordende lawaai van passerende auto's werd hij uit zijn gedachten gehaald. Hij keek op en stond aan de rand van een groot kruispunt. In het midden ervan stond zijn slachtoffer.
15:14
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam ontwaakte uit zijn middagdutje, en keek verbaasd op toen hij Bill op een stoel voor zijn bed zag zitten. Terwijl hij zich wat meer rechtop probeerde te zetten sprak hij Bill aan: "Wat doe jij hier?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngBill keek hem vriendelijk aan en begon te praten. "Het werd tijd dat we eens een babbeltje hielden zonder Eva erbij.”
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam keek met een ruk opzij want hij had niet doorgehad dat Eva er niet was. "Waar is Eva?" vroeg hij aan Bill.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Eva is even in de operatiekamer om die drukregelaar van haar hoofd te laten halen. Het gaat al wat beter met haar. Al kan ze zich nog niet veel herinneren."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam knikte, "Ok, aangezien Moss je vertrouwt geloof ik je, maar ik bekijk je met het grootste wantrouwen!"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngBill glimlachte en pakte zijn mobiel , "hier Adam, kan je Moss even bellen” en hij gooide het apparaat op Adam's schoot. Adam keek er naar en probeerde zich te herinneren hoe je dat type mobiel moest ontgrendelen om te bellen. Hij keek naar zijn nachtkastje en zag dat zijn glas leeg was.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Bill, zou je me even wat water in mijn glas kunnen doen?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngBill stond op en nam het glas, "Tuurlijk, ik vul het wel even in de badkamer."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngAdam ontgrendelde de gsm en toetste een hele cijferreeks in en daarna Moss’ nummer. De telefoon ging over. Intussen had Bill het glas gevuld en terug op zijn nachttafeltje gezet waarna hij weer op zijn stoel was gaan zitten.

http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png Moss stond echter met zijn short in de slaapkamer van Cindeeh en hoorde zijn gsm niet gaan. Cindeeh was te hard tegen hem aan het roepen en tieren omdat hij daar met een halve erectie voor het raam naar Maureen had gekeken .
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Godverdommesse klootzak die je bent, na wat wij hebben gedaan ben je nog steeds even blij als een verslaafd Duracell sekskonijn dat maar blijft hoppen tot ‘ie er bij neer valt! Beteken ik dan niets voor jou?!"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMoss kon het niet meer aan horen en trok Cindeeh naar zich toe. Hij kuste haar even heel passioneel met een lange tongzoen en voelde gelijk dat zijn halve erectie weer volgepompt werd met bloed terwijl hij tegen Cindeeh gedrukt stond. Toen hij Cindeeh losliet keek hij in haar verbaasde ogen. "Cindeeh, geef me even de kans om het uit te leggen."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngCindeeh besefte dat ze veel te hevig had gereageerd en keek als een kind dat net betrapt was op het stiekem eten van koekjes. Ze keek naar Jane die het allemaal rustig had laten gebeuren en sprak haar aan. "Jane, zou je mij en Moss even een momentje kunnen geven? Maureen kan wel een handje gebruiken in het washok denk ik."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane begreep de hint en gaf Cindeeh een knipoog. Ze trok de deur achter zich dicht en liep naar het washok. Moss nam Cindeeh's handen vast en legde uit hoe hij half opgewonden was geraakt doordat hij de beha herkende die Cindeeh ook had. Cindeeh besefte hoe dom en hevig ze gereageerd had en vroeg of Moss haar kon vergeven.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Tuurlijk wil ik je vergeven Cindeeh.", en hij keek naar de bobbel in zijn short terwijl hij zei: "Ik denk soms ook teveel met mijn verkeerde koppie als het om jou gaat."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngCindeeh glimlachte en zei: "dan zal ik eens zien wat ik eruit kan halen," en ze duwde Moss terug op haar bed maar liet zijn short niet los zodat die scheurde en Moss naakt op bed lag. Hij grijnsde en vroeg waar Cindeeh haar condooms had liggen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMet een knipoog zei ze: "In het bovenste nachtkastje, naast die "andere" hulpmiddelen die je mag gebruiken".
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMoss schoof de lade open en zag er heel wat dingen in liggen die zijn interesse wekten. Handboeien, glijmiddel, een snoepstring, nog wat andere speeltjes en daartussen nog wat condooms ja. Hij nam er eentje en gaf die aan Cindeeh die intussen haar kleren had uitgedaan en liet haar die omdoen. Al snel zat ze boven op hem en werkten ze samen naar een lekkere climax toe.

http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane was intussen aangekomen bij het washok en zag dat Maureen moeite had met iets uit te kiezen. Nog niet alles was droog en de meeste topjes waren niet zo verhullend als ze had gehoopt nadat Cindeeh zo boos tegen haar had geroepen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Maureen, maak je niet druk over Cindeeh, die is al bijgedraaid. Neem maar iets wat je goed zit." Maureen schrok toen ze Jane haar stem hoorde en haar zag staan.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"JANE, laat me niet zo schrikken, ik tril nog een beetje van Cindeeh haar driftbui". Jane liep op Maureen af en gaf haar en stevige knuffel.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Zo, nou beter Maureen?" Maureen bekeek Jane en zag dat ze ook nat was geworden doordat ze zelf nog niet helemaal afgedroogd was.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngZe lachte, "Nou Jane, nu heb ik je ook wel wat nat gemaakt," giegelde ze.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane glimlachte en zei: "Oh op meer plaatsen dan je denkt hoor Maureen." Maureen keek haar met twinkelende oogjes aan en begon aan haar vrouwelijke experimentjes te denken die ze altijd al eens wilde doen. Het leek haar wel eens leuk om eens met iemand van het zelfde geslacht te spelen. Ze was echter niet iemand die snel het initiatief zou nemen, en al helemaal niet op dit vlak! Jane deed haar blouse uit, stapte op haar af, nam haar hand en legde die op haar goed gevulde beha. Maureen liet haar handen er rond gaan en begon een beetje te blozen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane lachte "Je hoeft niet verlegen te zijn hoor, jij hebt toch hetzelfde of niet soms?" Jane legde haar rechterhand op de linkerborst van Maureen en liet haar vinger rond Maureens tepel gaan. Maureen rilde van genot en genoot ervan. Dit was inderdaad zo leuk als ze had gedacht ja. Ze wilde zich helemaal aan Jane overlaten maar Jane deed haar blouse weer aan en zei "Alles op zijn tijd Maureen, dit is niet echt de beste plaats om lekker te kunnen genieten"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngMaureen besefte weer dat ze in het vieze washok stond en dat het inderdaad niet zo'n beste plek was.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Andere keer?" vroeg ze aan Jane.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJane zei wat Maureen wilde horen; "Tuurlijk, zodra het kan".
15:24
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngLazaro en Jovani waren nu al een aantal uren onderweg als je de tussenstops niet meetelde. Jovani begon zich af te vragen of ze wel "op tijd" in Napels konden zijn. En Dolly's lichaam begon verdomd hard te stinken. Ze hadden beter wat ijs erbij gegooid. IJS! Dat was het! Hij zag een bord staan dat er binnen een 5 tal kilometer een wegrestaurant was. Hij vertelde Lazaro zijn idee.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Lazaro, als we nu is wat ijs gaan nemen en we gooien dat op Dolly, zou dat er niet voor zorgen dat ze afkoelt en minder gaat stinken?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngLazaro dacht even na en knikte. "Klopt Jovani, want ze lag ook in een koelcel in het mortuarium. Maar waar wil je ijs vandaan halen?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJovani grijnsde, "Ik stop gewoon bij het volgende wegrestaurant over een paar kilometer en daar nemen we gewoon wat blokken ijs uit een voorraaddiepvries. Kofferbak open, zak open, ijs erin, zak dicht, kofferbak dicht en we kunnen weer op weg."
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngLazaro keek bedenkelijk, "en wie van ons tweeën gaat het ijs in de zak doen?"
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngJovani wist dat geen van beide dat wilde doen. "Ik heb een ander idee, wacht maar even tot we op de parkeerplaats zijn." Hij stuurde de auto de afrit op en parkeerde dicht bij de dienstingang voor het personeel. Hij deed zijn gordel af en keek even rond. Hij zag bij de ingang van de toiletten twee ’chihuahua’s vastgebonden aan een hek. Hij stapte uit en ging de hondjes halen.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.png"Nou Lazaro, Ik houd de band vast en jij probeert die eerste kuthond zo orgineel en ver mogelijk weg te schoppen. Daarna is het mijn beurt met die andere hond."
Lazaro lachte en vond het een goed idee. De hondjes wisten dat er iets ging gebeuren dat niet leuk was en legden zich plat op de grond, http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngwat het feitelijk iets moeilijker maakte om ze goed te kunnen schoppen. Lazaro nam een korte aanloop en schopte hard tegen de eerste chihuahua. De hond jankte van de pijn toen hij 5 meter verder neer kwam en een lichte krak onderbrak het gejank even voor het beest opnieuw begon. Lazaro strekte zijn arm uit en gebaarde met zijn vijf gestrekte vingers naar Jovani om te laten zien dat hij ongeveer vijf meter had gehaald. Jovani glimlachte en bedacht nog iets beters. Hij zette zich klaar toen Lazaro de tweede chihuahua aan de band hield, nam een aanloop maar in plaats van hem te schoppen bukte hij op het laatste moment, nam de hond vast en wierp hem ver omhoog naar voren. Hij trok een kort sprintje, ving de hond op als een rugbyspeler en gooide hem met al zijn kracht neer op de grond alsof hij een touchdown had gemaakt, waarna hij zijn voet erop zette en hard op de hond ging staan. De hond jankte van de pijn en werd plat in de grond gedrukt. Jovani's poging was verder dan die van Lazaro dus het was duidelijk wie het ijs in de zak mocht doen. Terwijl ze naar de dienstingang liepen bleven de twee hondje getraumatiseerd en gebroken achter in het gras.
http://www.fwest98.nl/files/images/tnet/Tab.pngToen ze door de dienstingang naar binnen gingen zagen ze direct een grote koelkist staan en het geluk lachte hun toe. Er lagen allerlei bevroren zeedieren in maar ook een heel aantal zakken ijs. Ze namen een steekwagentje en legden er een paar zakken op. Lazaro deed de koffer en de zak open, sneed de zak ijs open en verdeelde die over Dolly's lichaam. Hij kon het niet laten wat extra ijs in haar lichaamsopeningen te stoppen zodat ze niet zo snel meer vocht zou lekken. Daarna deed hij de zak en de kofferbak weer dicht. Jovani was al in de auto gaan zitten en nadat Lazaro was ingestapt gaf Jovani nog wat gas om zo nog eens over het gras en de hondjes te rijden. Het gejank verstomde en het was niet echt meer te zien dat het chihuahua's waren geweest. Meer een hoopje zieligheid met hier en daar een botje. Hun wreedheid was weer tot uiting gekomen en ze voelden zich beide goed. Terwijl ze verder reden kwam de eigenaar van de ’chihuahua’s uit het restaurant gewandeld. Verbaasd keek hij waar zijn hondjes waren. Tot hij hun overblijfselen zag liggen. Hij lachte, en ging naar zijn auto. Het waren tenslotte maar de schop-naar-de-maan-hondjes van zijn schoonmoeder.

TweakNerdRoman 10 - Te Weinig Ram

Door masauri op dinsdag 13 augustus 2013 20:13 - Reacties (11)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 3.409

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Even een schaamteloze oproep: Ik zoek iemand die bijhorende afbeeldingen zou willen maken met Photoshop of een gelijkaardig programma om wat meer kleur te geven bij de tekst. In ruil krijg je het verhaal natuurlijk telkens in preview te lezen zodat je je een beeld kan vormen van de afbeelding die je erbij mag maken. Stuur me gewoon een dm met een link erin waar je wat voorbeelden van je werk laat zien. Ik dacht aan 1 afbeelding per blog deel maar meer mag ook natuurlijk.

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 10 van Te Weinig Ram
Deel 9 vind je hier
Deel 8 vind je hier NFSW
Deel 7 vind je hier
Deel 6 vind je hier
Deel 5 vind je hier
Deel 4 vind je hier
Deel 3 vind je hier
Deel 2 vind je hier
Deel 1 vind je hier

14:07 Sebas de dwerg staarde naar zijn pc scherm en bekeek de backlog die hij weer had opgebouwd na de Steam Summer Sale. Hij had nog véél spellen die hij nog nooit had gespeeld maar als hij deze job kon volbrengen die onderweg was dan zou hij een zee van tijd hebben om alles uit te spelen. Hij krabte zich nog eens aan zijn littekens en merkte dat er één weer wat aan het bloeden was. Hij stond op en liep richting de toiletten om zich wat te wassen en een ander t-shirt aan te doen. Hij had altijd wel wat extra t-shirts voorzien in gevallen als deze. Niemand boeide het of hij met een half bebloed shirt rond liep of niet maar hij had wel een trots die hij wilde laten zien dat hij zijn job serieus nam. Ook al werd hij door niemand serieus genomen behalve door de baas. Hij liep het datacenter uit en hoefde alleen maar de gang af te lopen net voorbij de pauzeruimte om bij de toiletten binnen te lopen. Toen hij de pauzeruimte naderde hoorde hij een luid gesnurk. De bewaking die normaal buiten de wacht moest houden en hem altijd zo pestten lagen nu snurkend op tafel tussen de pokerchips en de flessen alcohol. Hij kon zijn ogen niet geloven toen hij dit zag! Het was alsof hij terug in sinterklaas geloofde en die hem het mooiste pakje ooit had gebracht. Hij nam zijn gsm en begon foto's te nemen die hij direct naar zijn dropbox account doorstuurde. Als de baas hier van wist zouden ze gelynched worden. Hoewel hij wist dat die vast wel andere creatievere manieren had om zich van hun te ontdoen. Zijn dag kon niet meer stuk. Hij wist niet waar bij blijer om moest zijn, dit nu te hebben vastgelegd ofwel dat hij zijn waarde voor het bedrijf kon tonen. Hij liep door naar de toiletten, friste zich op, deed een ander t-shirt aan en kon niet anders dan met een grote glimlach terug naar zijn servers wandelen terwijl hij nog een laatste blik op de pauzeruimte wierp. Eindelijk had hij bewijs van hun geprofiteer en dat zouden ze met hun leven gaan betalen. Als ze is wisten in welke positie ze zich bevonden dan zouden ze nu niet meer slapen dacht hij bij zichzelf.

14:14 Cindeeh reed beheerst richting te manege waar ze woonde en werkte. Af en toe liet ze haar hand los van de pook om over Moss zijn been te strelen. Hij keek dan even naar haar en probeerde geforceerd te glimlachen, hoewel ze zag dat het huilen hem nader stond dan het lachen. Ze wist dat als ze bij de manege waren hij even kon slapen, want dat kon hij goed gebruiken. Toen ze het erf opreden zag ze dat Maureen bezig was om een paar paarden naar de wei te brengen. Ze zwaaide vanuit de verte toen ze de jeep van Cindeeh herkende. Maar keek verbaasd toen ze Moss erbij zag zitten. Cindeeh die met een man naar de manege komt? Voor zover ze wist had ze dat nog nooit gedaan. Ze zou er dadelijk wel is even naar informeren. Ze liet de paarden los en sloot het hek. Waarna ze terug naar het erf begon te wandelen. Intussen had Cindeeh de deur van haar huisje open gedaan en Moss naar binnen gebracht. Ze bracht hem naar haar slaapkamer die heel netjes opgeruimd was. "Rust maar even Moss, dan gaan we straks naar het ziekenhuis kijken hoe het met Adam is". Moss knikte, niet in staat om dank je te zeggen. Dus nam hij haar nog is vast en gaf hij haar een lange intense knuffel. Daarna begon hij zich uit te kleden tot hij enkel zijn short aan had en kroop onder de lakens. Cindeeh ging in de keuken zitten en nam zich wat te drinken waarna ze zich aan tafel zette. Enkele seconden later werd er op de deur geklopt en kwam Maureen naar binnen gestapt. "Hey Cindeeh, fijn dat je weer terug bent. Ik vond het al zo raar je zo plots te zien vertrekken daarstraks. Is alles in orde?" Cindeeh keek Maureen aan en overwoog even of het een goed idee zou zijn om haar over Moss te vertellen. Maar zou ze kunnen begrijpen wat er tussen hun was? Cindeeh nam nog een slok van haar glas en begon te praten, "Ik weet niet goed hoe ik dit uit moet leggen maar ik ga het proberen, een oude schoolvriend van me zit met een groot probleem waar ik tot voor kort zelf niets van wist. We hebben het nodige meegemaakt en we hadden geen andere oplossing dan dat hij mee naar hier kwam. Hij ligt nu te slapen omdat het voor hem nog emotioneler was dan het voor mij al was. Ik heb ook even een moment voor mezelf nodig dus ik ga even wat thee drinken om bij te komen. Beloof me dat je het rustig houd terwijl ik hier ben en laat mijn vriend met rust, hij kan zijn slaap goed gebruiken." Maureen zag dat Cindeeh het moeilijk had en de enthousiaste glimlach waarmee ze binnen was gekomen had plaats gemaakt voor een serieus gezicht. "Ok is goed Cindeeh, ik ga verder met de stallen uit te mesten en de waterbakken opnieuw te vullen". Maureen had zich al half omgedraaid en de deur al open gedaan toen Cindeeh nog wat nariep, "Doe je wel een cap op want anders krijg je weeral een zonnesteek en ik kan het me niet veroorloven dat je nu ziek word!" Maureen keek even verveeld omdat ze een licht standje kreeg maar nam als nog een cap van de haak voor ze naar de stallen liep. (cap = in de paardenwereld zo'n helm voor op je hoofd)

14:24 De mannen in de Maserati begonnen honger te krijgen en konden zich niet echt meer herinneren wanneer ze voor het laatst iets gegeten hadden. Jovani wist het niet meer. Lazaro dacht dat dat vanmorgen geweest was voordat ze Dolly uit het mortuarium hadden opgehaald. Hij baalde nog altijd dat dat rotkind met zijn braaksel zijn schoenen vuil had gemaakt. Zijn humeur was er niet beter op geworden. Ook al had hij intussen even kunnen slapen. Hij had nu eenmaal depressieve stemmingswisselingen, zo was zijn karakter gewoon. Jovani trok er zich niets van aan en dat maakte dat ze zo'n goeie partners waren. Na de volgende afrit zou er een wegrestaurant en rustplaats komen en ze besloten daar even te stoppen om iets te eten. De rit die ze voor de boeg hadden zou nog even duren en ze waren blij dat ze hun benen even konden strekken. Toen ze de parking opreden parkeerden ze zo dicht mogelijk bij een grote vuilniscontainer. Op die manier zouden passerende mensen denken dat de vieze geur uit de container kwam in plaats van uit hun auto. Toen ze het restaurant binnen stapten kon Lazaro het niet laten om de deur expres even snel dicht te gooien waardoor een man die op zijn gsm bezig was er vol tegen aan liep. Hij keek beduusd op en zag dat hij een bloedneus had gekregen. Snel pakte hij zijn zakdoek en liep naar de toiletten om zo snel mogelijk wat extra papier te nemen om het bloeden te stoppen. Intussen hadden ze hun eten besteld en waren ze aan het wachten tot de serveerster het kwam brengen. Ze zaten zwijgzaam tegenover elkaar te kijken naar wie er nog allemaal in het restaurant zat. Plots viel Jovani's oog op een tafeltje aan het verste einde van het restaurant. Er zaten vier knappe dames gezellig te babbelen. En hij besloot die even in het oog te houden. Toen de serveerster hun eten kwam brengen nam hij zijn portefeuille en betaalde haar met het vals geld dat hij erin had zitten. De serveerster besefte het niet omdat hij een nogal royale fooi aan haar gaf waardoor ze het geld niet controleerde voor ze het in de kassa stopte. Hij gaf haar nog een knipoog en wist dat hij met haar geen problemen meer zou hebben. Hij had ervoor gezorgd dat ze haar minderwaardigheidscomplex even was vergeten ook al was het onbegrijpelijk dat iemand die zo lelijk was in de zaal van een restaurant mocht werken. Waarschijnlijk de dochter van de baas ofzo dacht hij bij zichzelf. Nadat hij gedaan had met eten liep hij naar het tafeltje met de vier dames en fluisterde een oneerbaar voorstel in het oor van één van de vier dames die hij had uitgekozen. De dame keek hem verbaasd aan en knikte toen. Ze zei met een glimlach tegen haar vriendinnen dat ze even met hem ging spelen. Eenmaal bij de toiletten aangekomen nam Jovani zijn handboeien en gebruikte die om haar rechtstaand met haar gestrekte armen vast te maken aan de koperen buis die tegen het plafond liep. Voor de dame het goed en wel door had stond ze geboeid en half naakt recht voor Jovani. Haar glimlach was verdwenen en voor ze kon schreeuwen had hij haar mond al bedekt met een oude lap die hij vanop het poetskarretje had meegenomen. De buis leek het gewicht van haar aan te kunnen en hij liet zijn vingers over haar lichaam gaan. Hij gespte zijn broek los en begon haar te nemen. Zonder aan haar te denken ramde hij zijn lul op en af terwijl hij intussen met zijn handen haar handtas doorzocht om te zien of er iets nuttigs in zat. Nadat hij klaar was trok hij zijn broek omhoog en wastte rustig zijn handen waarna hij uit de toiletten liep, haar vriendinnen nog een knipoog gaf en terug naar de auto toe liep. De dame liet hij trillend vastgeketend achter terwijl haar tranen op de grond druppelden. Ze liet zich volledig hangen in de hoop dat de buis zou breken. Maar het enigste dat was gebroken was haar wil. Lazaro zat al op hem te wachten omdat hij dit wel vaker gewend was. Toen Jovani was ingestapt zag hij in zijn zijspiegel een kleine bal onder de auto inrollen. Hij wachtte even met het opzetten van het contact tot hij zag dat het meisje dat onder de auto de bal probeerde te pakken er ver genoeg onder zat. Hij starte de auto en gaf vol gas om met slippende banden weg te racen naar de uitrit. Hij had het gevoel dat hij even over een veiligheidsdrempel reed toen hij over het meisje heen reed. Toen hij in zijn achteruitkijkspiegel keek zag hij haar levenloos liggen. Met een onderbroken bloedspoor van een paar meter waar de band over haar had gereden en bevuild was geraakt met haar bloed. Zijn dag kon niet meer stuk en met een grijns was hij al snel weer tegen topsnelheid verder aan het rijden.

14:34 Sebas keek naar zijn horloge. Over een goed uurtje zou de baas normaal moeten landen in Napels, en een half uur later zou hij arriveren met zijn speedboot. Hij nam zijn gsm en zocht het nummer van Sebastius zijn broer. Toen hij die gevonden had stuurde hij een bericht naar hem: "Baas onderweg, binnen een uurtje in Napels met vliegtuig. Zorg voor vrije doorgang naar de haven." Sebastius zat in zijn geheime drugslabo toen hij het bericht las. Hij rekte zich nog is uit voor hij recht stond en begon via zijn sluiproutes in het zwaar gehavende gebouw zijn weg naar buiten te wandelen. Hij begroette de spotters die de omgeving continu in de gaten hielden en stak een sigaret op. "Het word een memorabele dag jongens" zei hij. Hoewel ze niet wisten waar hij het over had. Hij keek of er nog politie in de buurt was voordat hij de trappen naar beneden af liep en stapte in zijn auto. Terwijl hij rustig door het centrum reed probeerde hij de straten van de vijandelijke maffia familie te vermijden en zo zijn weg naar het vliegveld te vervolgen. Op een kruispunt stopte hij bij een politie agent die het verkeer aan het regelen was. Hij gaf hem een envelop met enkele duizenden euro's en zei dat hij moest zorgen dat hij vlot door kon als hij straks terug kwam. De agent knikte en gebaarde om door te rijden, alsof hij net iemand de weg had gewezen. Hij was blij dat hij zo weer een zakcentje kon bijverdienen. Want zijn politieloon was ook niet om over naar huis te schrijven. Zolang de korpschef er maar niet achter kwam. Ach, die had het toch te druk om de ruziënde families uit elkaar te houden en te voorkomen dat lijken te lang op straat zouden blijven liggen. Sinds zijn dochter was vermoord door een verdwaalde kogel door de straat oorlog van de maffia zou hij zo lang hij kon in dienst blijven om er zo veel mogelijk te vermoorden. Het was zijn levensdoel geworden. Sebastius was intussen bij het vliegveld aangekomen en had de nodige personen omgekocht om het vliegtuig van de baas voorrang op andere vliegtuigen te geven als hij zou willen landen. Die duizenden euro's zouden in het niets verdwijnen in vergelijking met de winst die ze zouden maken als ze met het computerprogramma de zwarte markt op gingen en hun diensten zouden aanbieden. Zijn voorbereidend werk was intussen gedaan en nu was het wachten geblazen tot de baas zou arriveren. Hij liep naar de tax-free shop en kocht er zich wat energiedranken voor hem en Sebas, want ze zouden de komende dagen weinig slaap hebben.

14:37 Adam was moe geworden na zijn middageten en was wat op zijn bed gaan liggen. Hij was in een lichte slaap en Eva was weer in het boek dat in haar nachtkastje aan het bladeren. Ze bekeek elke naam om te zien of ze er iets aan kon herkennen. Ze had het gevoel dat haar naam er ook in stond. Het verhaal begreep ze niet goed maar ze zag wel dat Jesus veel voor kwam. Ze hield het boek omhoog zodat ze de naam en tegelijkertijd zichzelf in de spiegel kon bekijken. Net alsof ze een pasfoto vergeleek met de echte persoon om te zien of die overeen kwam. Maar ze voelde dat het niet juist was. Er werd zacht op de deur geklopt en er kwam een dokter binnen. Ze legde haar boek terug weg en keek naar de dokter toen die voor haar bed kwam staan. Hij nam de kaft met haar gegevens en begon naar de data te kijken. Aangezien hij niet meteen aandacht aan haar schonk keek ze nog is naar Adam, die ondertussen nog dieper in slaap was gevallen. Bill stond in de deur te kijken naar wat er gebeurde. De dokter begon tegen Eva te praten. "Zo, het ziet er naar uit dat u goed hersteld en het verband mag van u hoofd af gehaald worden. Omdat u geen hoge druk meer heeft gaan we ook het toestel verwijderen dat in u hoofd zit." Eva knikte en ging met haar hand over haar hoofd om te voelen hoe het afgesloten buisje in haar hersenen zat. Ze dacht dat ze iets zou merken als ze er aan kwam maar ze voelde niets. Ze liet haar hand terug zakken en zei "ok". De dokter wenkte naar Bill en hij liet twee verpleegkundige binnen. Ze koppelden alles van de muur af en plaatsen het op een mobiel kastje zodat het mee met het bed kon verplaatst worden. Bill hield de dokter even tegen voor hij hem terug door liet. "Dokter, als ik erachter kom dat er iets niet pluis is bent u de eerste die ik achterna kom." De dokter keek hem aan en zei "als ik iets verkeerd doe mag je me gerust vermoorden, zo niet laat je mij mijn werk doen zoals jij jou werk doet". Bill knikte en liet ze door gaan naar het operatiekwartier. Bill nam zijn stoel en zette zich in de kamer bij Adam. Als hij dadelijk wakker zou worden konden ze even rustig praten.

14:44 Cindeeh had zichzelf intussen dat Moss in bed lag wat thee gemaakt. Het deed haar deugd en zo kon ze haar gedachten wat op orde zetten. Ze nam haar telefoon en belde het Jane op. "Hey Jane met Cindeeh. Ik zit met Moss hier die vandaag door een emotionele rollercoaster is gegaan. Kan je is langskomen om hem te onderzoeken?" Ze hoorde Jane aan de andere kant van de telefoon antwoorden, "Tuurlijk Cindeeh, komt goed, ik ben toevallig in de buurt en je ligt op mijn terugweg dus ik ben er binnen vijf minuten." Cindeeh glimlachte toen ze dat hoorde en ze bedankte haar, "Thanks Jane, welke thee wil je graag hebben?" Jane dacht even na en zei "Geef me vandaag maar bosvruchten, is mijn favo thee die ik al even niet meer heb gehad". Cindeeh nam gelijk een zakje bosvruchten uit haar theedoos en legde die al klaar op een bordje. Ze zei tegen Jane "Het ligt al klaar voor je" en ze keek door het raam naar buiten om in de verte de stofwolk te zien die Jane haar auto maakte. "Ik zie al dat je eraan komt, tot zo" Jane lachte, haha, jij gluurder, tot zo" en ze duwde haar telefoon af. Toen ze het erf op kwam gereden zag ze een grote plas water liggen en ze had zin om erdoor te rijden. Alleen was de plas iets dieper dan ze dacht en het water werd wel een halve meter omhoog gegooid. Toen ze een paar meter verder stopte en uitstapte zag ze Maureen staan. Ze had vlak bij het water achter de ingang gestaan om emmers water voor de waterbakken te vullen. Met het gevolg dat ze nu compleet doorweekt naar Jane stond te kijken. Jane kon er niets aan doen en barstte spontaan in het lachen uit. Maureen keek haar even boos aan maar kon zich niet serieus houden omdat ze Jane zo zag lachen. Ze begon mee te lachen want feitelijk deed het wel deugd om even af te koelen in die warmte. Toen Jane een beetje was bijgekomen sprak ze Maureen aan. "Hey Maureen, leuk je weer is te zien, maar je bent zo nat?" Maureen begon haar t-shirt uit te wringen en antwoordde: "Ja er kwam net een plaatselijke wolkbreuk die ik maar even Jane noem langs, hoe gaat het nog met je?" Jane zei, "oeps, ja ik kon het niet laten om er even door te rijden, wist ik veel dat het dieper was dan ik had gedacht. Het gaat wel met me, heb pas een nieuwe jongen leren kennen die ik wel beter wil leren kennen. Maar het is nog even afwachten of het iets word." Jane keek nieuwsgierig op en zei "is dat die Mar..." Voordat ze de naam kon uitspreken had Jane haar al onderbroken, "Maureen, hou het nog even voor jezelf kletskous!" Maureen keek even verschrikt op, "ja is goed Jane, ik dacht weer even niet na. Ik ga me maar is afdrogen en omkleden." Jane draaide zich om en liep naar de keuken toe. Ze klopte op de deur en Cindeeh deed open. "Weet je Jane, het was leuker om het van deze kant te zien gebeuren hoe je Maureen nat maakte, ik kon het zo zien aankomen en gebeuren." Jane lachte en stapte de keuken binnen. Ze nam haar theezakje bosvruchten, rook er aan en deed het in haar kopje. Cindeeh nam de kan met warm water en schonk het erbij. "Nou Cindeeh vertel me is, wat voor hengt is Moss en hoe oud is ie?" Cindeeh glimlachte, werd een beetje rood en zei "het is in dit geval geen hengst, maar een man" Jane stopte met in haar kopje te roeren en zei "Cindeeh, ik ben een paardenfluisteraar, geen mensenfluisteraar, ik mag dan wel goed dingen kunnen aanvoelen maar waarom zou ik dat bij een mens moeten doen?" Cindeeh keek een beetje bedroeft en reageerde, "omdat ik van hem hou?" Jane besefte dat ze iets te hard was uitgevallen tegen haar en wreef met haar hand over Cindeeh's rug. "Sorry Cindeeh, dat was niet zo hard bedoelt als ik het zei maar je weet toch dat ik het liever niet met mensen doe". Cindeeh keek haar aan en wreef een traantje weg. "Hij betekend véél voor me en zou het fijn vinden als jij iets kon doen." Jane zei "Is goed, ik zal kijken wat ik kan doen maar ik kan niets beloven. Hij moet het zelf ook toelaten. Waar is hij?" Cindeeh wees naar de deur die naar de slaapkamer ging. "Hij ligt op bed te rusten". Jane nam een slok van haar kopje en zei "Laat hem dan maar even rusten, als ik mijn thee op heb zal ik wel even kijken." Moss was echter terug wakker geworden en stond voor het raam te kijken. Hij zag hoe Maureen kletsnat over het erf liep en haar T-shirt uit trok om zich te laten drogen in de zon. Hij herkende de beha die ze aan had. Cindeeh had dezelfde alleen met een iets grotere cupmaat. Toen hij aan cindeeh terug dacht kwamen de herinneringen van in de trailer weer boven. En hij werd weer lichtelijk opgewonden. Op dat moment ging de deur open en zag Cindeeh hem staan. Ze keek gelijk naar buiten en zag Maureen over het erf wandelen. Ze keek opnieuw naar Moss en zag dat hij lichtelijk opgewonden was. Ze keek vol ongeloof en draaide zich om waarna ze de deur achter zich dicht smeet. Jane had Moss even kort zien staan en kon Cindeeh niet tegen houden toen ze naar buiten liep. Ze schreeuwde naar Maureen, "Doe je iets aan Maureen, en snel wat!" Maureen schrok en zag toen plots Moss staan bij het raam toen ze in de richting van Cindeeh keek. Ze schaamde zich, hield haar natte t-shirt over haar half droge lichaam en liep snel het washok in. Haar hart klopte hard in haar borstkas terwijl ze met haar rug tegen de muur stond en ze hardop bij zichzelf dacht, "dat is dus Moss?"

14:54 Dolly begon meer en meer te stinken in de koffer van de Maserati. De stank begon meer en meer in de auto te komen. Lazaro en Jovani wisten dat als ze werden gecontroleerd dat ze serieus gekloot waren. Ze moesten er een oplossing voor vinden. Maar welke? Ze stuurden een bericht naar hun baas Lucio die in het luchtruim ergens boven hun vloog. 'Dolly's lichaam begint erg te stinken, gevaarlijk om mee rond te blijven rijden, heb je haar hele lichaam nodig?' De baas was geirriteert door hun vraag. 'Rij harder zodat de stank achter jullie blijft' Jovani reed al zo hard mogelijk en de baas wist dat maar blijkbaar wilde hij hun duidelijk maken dat hij geen onnodige vertraging wilde. En Lazaro en Jovani wisten dat ze het met hun leven zouden bekopen als ze te laat waren op de afgesproken plaats. Intussen zat een priester in een verlaten kerk van Napels voor het altaar te bidden. Het was niet bepaald de mooiste kerk maar hij was blij dat het niet zoals één van die vele kerken was die aan het verkrotten waren. Een bejaard koppel kwam binnen en hij liep rustig naar hun toe. "scusi, la chiesa è chiusa" (De kerk is gesloten). Het koppel keek nog is rond en draaide zich toen om en liepen naar buiten. De priester keek op zijn horloge. Hij nam een kleine sleutel die aan een halsketting rond zijn hals hing en opende een kastje vlakbij de kerkdeuren. Er zat een grote sleutelbos in met zware ijzeren sleutels. Hij nam de grootste en sloot hiermee de kerk af. Daarna legde hij de sleutelbos terug en ging naar het altaar. Hij knielde ervoor, deed een kruisteken en vroeg vergeving aan God. Hij ging naar de sacristie, deed zijn priestergewaad uit en ging achter zijn bureau zitten. Hij nam zijn klein sleuteltje opnieuw en opende het slot dat aan zijn rechterla zat. Hij schoof zijn bijbel aan de kant en nam een grote sigaren doos eruit en zette die voor zich. Hij deed nogmaals een kruisteken en opende de doos. Er lag een kleine stiletto in. Klein genoeg om te verbergen en goed genoeg om iemand te verwonden of te doden. Hij wilde dat er een andere manier was dan om dit te moeten gebruiken. Maar wist dat die er niet was. Hij nam de stiletto, stopte alles terug in de la en sloot deze weer. Hij stond op en liep via de achterdeur de straat op. Op weg naar zijn doel.

TweakNerdRoman 09 - Te Weinig Ram

Door masauri op donderdag 11 juli 2013 22:04 - Reacties (6)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 2.237

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Even een schaamteloze oproep voor de 2e keer: Ik zoek iemand die bijhorende afbeeldingen zou willen maken met Photoshop of een gelijkaardig programma om wat meer kleur te geven bij de tekst. In ruil krijg je het verhaal natuurlijk telkens in preview te lezen zodat je je een beeld kan vormen van de afbeelding die je erbij mag maken. Stuur me gewoon een dm met een link erin waar je wat voorbeelden van je werk laat zien. Ik dacht aan 1 afbeelding per blog deel maar meer mag ook natuurlijk.

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 9 van Te Weinig Ram
Deel 8 vind je hier NFSW
Deel 7 vind je hier
Deel 6 vind je hier
Deel 5 vind je hier
Deel 4 vind je hier
Deel 3 vind je hier
Deel 2 vind je hier
Deel 1 vind je hier

13:14 De Maserati GranTurismo scheurde verder over de autosnelweg. Een rood lampje op het dashboard begon te flikkeren. Ze hadden ondertussen zoveel kilometers gereden dat ze al even niet meer getankt hadden. "Porca miseria!" (Verdorie nog aan toe!) zei de bestuurder. Hij begon vaart te minderen omdat hij zag dat er een tankstation en rustplaats in de verte lag bij de volgende afrit. Hij bleef nog even door rijden en hij stuurde de auto naar het tankstation. Toen hij stopte en de motor stilzette porde hij zijn kompaan aan dat hij moest gaan tanken. Hij kon tenslotte alleen maar Italiaans en begreep niets van al die Duitse letters. Verschrikt schoot zijn kompaan wakker want hij had lekker liggen slapen tijdens de autorit. De warme zon had ook zo lekker op hem geschenen en hij had er van genoten. Maar om zo uit je slaap gehaald te worden maakte hem maar sacherijnig en geïrriteerd. Hij keek de bestuurder is lelijk aan en stapte uit. Toen hij zijn voet op de grond zette hoorde hij het zachte geluid alsof hij in water was gestapt. Toen hij omlaag keek zag hij echter dat het geen water was maar dat er iemand had overgegeven vlak naast de pomp. Toen hij de geur rook proefde zijn mond vies en probeerde hij door goed te spugen er van af te komen. Het hielp echter niet veel. Want terwijl hij aan het tanken was bleef de geur maar om hoog komen in zijn neusgaten. Het bevorderde zijn humeur niet echt. Toen hij naar de tankwinkel keek terwijl hij bezig was zag hij daar een klein jongetje van amper een jaar of 12 in een gedoken langs de muur zitten. Zijn t-shirt volledig doorweekt en zijn broek en schoenen vuil en nat. De kompaan maakte de som en kwam tot de conclusie dat hij overgegeven moest hebben en dat daardoor zijn dure Italiaanse schoenen nu vies roken. Toen hij klaar was met tanken liep hij naar binnen om cash af te rekenen. Hij kocht ook nog snel even wat kauwgom en een doosje natte tissues. Toen hij even later terug buiten kwam zag hij dat er een vrouw bij de jongen zat. Ze gaf hem wat cola en deed hem een pet op zodat hij de zon niet recht op zijn gezicht kreeg. Hij liep naar de vrouw toe en gebaarde dat er telefoon voor haar was. Ze begreep zijn Italiaans niet maar herkende wel het gebaar voor telefoon. Toen ze eenmaal binnen was draaide hij zich naar de jongen en gaf hem een harde trap tegen zijn hoofd. Doordat hij in elkaar gedoken zat hoefde hij zijn been niet hoog te heffen. Het hoofd van de jongen kwam met een harde klap tegen de betonnen muur en een klein rood plekje bleef achter terwijl de jongen terug naar voren in elkaar zakte. De man liep rustig terug naar de auto en stapte in. Hij keek nog even in de achteruitkijkspiegel en zag de vrouw half hysterisch naar de jongen kijken. Enkele omstaanders probeerden haar te kalmeren en iemand was de hulpdiensten aan het bellen. Terwijl hij het tafereel gaande sloeg begon de auto rustig verder te rijden van de parking af terug de autobaan op. De kompaan nam een doekje en veegde zijn schoen zuiver. Daarna deed hij het raam een beetje omlaag en gooide het vieze papier weg. Tegen dat hij zijn schoen proper had scheurde ze weer op volle snelheid verder. Hij leunde weer rustig naar achteren in zijn zetel en begon weer weg in slaap te vallen. Alsof er zich niets abnormaals had voor gedaan in de laatste tien minuten.

13:24 Adam was aan het rondlopen in de verduisterde kamer. Eva zat met de lakens opgetrokken tot vlak onder haar ogen naar Adam te kijken. Adam probeerde zich te bedenken hoe hij een bericht naar Moss zou kunnen krijgen. Ze hadden hem zijn spullen tijdens de helikoptervlucht afgenomen omdat het storend kon zijn voor Eva. Plots ging de deur op een kier open en hoorde hij "psst" zeggen. Hij liep naar de deur en zag dat er een man stond die blijkbaar de deur aan het bewaken was. "Wie ben je?" vroeg adam. Bill antwoordde: "Ik ben Bill, gestuurd door Moss om je te bewaken. Kan ik een bericht door geven naar Moss toe?" De ogen van Adam begonnen te glinsteren maar bedacht zich dat hij waakzaam moest zijn. Het kon ook de vijand zijn die hem wilde bedriegen natuurlijk. "Goed Bill, geef het volgende bericht door aan Moss en ik citeer: 'Code ingeven op codekastje bedrijfspoort: 7070, 1414, duw dan op reset.' Bill typte gelijk het bericht in en stuurde het naar Moss nadat Adam klaar was met citeren. Hij keek terug op naar Adam en vroeg "verder nog iets?". Adam bedacht zich dat Moss wel zou begrijpen wat hij met de code bedoelde en zelfs als het Moss niet was dan was er nog niets verloren. Hij zei tegen Bill "Nee dat was het Bill dank je, laat me nu verder rusten". Bill trok de deur achter zich toen en Adam legde zijn oor er tegen om te luisteren of Bill nog iets anders deed dat hem zou vertellen of hij aan zijn kant stond of niet. Eva riep hem "MAG NIET!" Adam baalde dat zijn opzet mislukt was en probeerde niet boos naar Eva te kijken. Hij wilde zijn kalmte zien te bewaren en zei tegen Eva "Dat klopt Eva, vergeef je het me?" Eva keek hem raar aan omdat ze niet begreep wat Adam bedoelde. Ze haalde haar schouders op en legde zich weer neer op haar kussen zodat ze verder kon rusten. Ze begon weer hoofdpijn te krijgen en misselijk te worden.

13:27 Moss lag nog steeds met Cindeeh in de trailer na te genieten van hun tweede rondje. Het stro lag niet meer alleen onder de deken maar gewoon overal in de trailer verspreid. Het zweepje had hij niet meer nodig gehad want die fantasie had hij nu waar kunnen maken. Heerlijk gewoon om even alles te vergeten dacht Moss terwijl het besef begon terug te komen van wat er zich allemaal had afgespeeld sinds vanmorgen. Hij baalde er van dat hij nooit eerder voor zijn gevoelens was uitgekomen. Dan had hij hier al veel eerder van kunnen genieten. Terwijl Cindeeh zich rustig aan het aangekleden was bekeek Moss haar van top tot teen. Hij kon nog altijd niet bevatten wat er zo net was gebeurd. Cindeeh keek hem aan toen ze klaar was en ging voor Moss staan. "Ik ga snel even gedag zeggen bij je vrienden en dan ben ik er weer vandoor ok.?" Moss glimlachte en antwoordde "Tuurlijk schat, dat mag je. Maar kom me wel nog even een kus geven als ik tegen dan niet aangekleed ben ok?" vroeg hij met een knipoog aan haar. "Tuurlijk doe ik dat Moss, want als ik je nu zou helpen dan zou ik je eerder terug uitkleden dan aankleden". Ze lachte en draaide zich om. Ze stapte uit de trailer en Moss zag haar nat bezwete glanzende haren waaien in de wind voor de trailerdeur weer dicht ging. Moss begon zich ook aan te kleden en probeerde om de trailer weer een beetje op orde te krijgen voor zover dat ging. Hij dacht bij zichzelf, 'dadelijk maar eens dat bericht lezen dat de jongens me gestuurd hebben. Ze konden het natuurlijk weer niet laten om me te plagen terwijl ik bezig was'. Cindeeh was intussen tot bij de mannen in de hooi iglo gewandeld en begroete iedereen hartelijk. De mannen hadden wel verwacht dat ze even langs zou komen dus ze hadden de grootste bloedtroep opgeruimd en er nog wat hooi over gegooid. Het lichaam van de gestorven gevangene hadden ze in de gracht gegooid die achter de gebouwen door liep. Cindeeh keek rond hoe ze alles ingericht hadden en verbaasde zich wel over hun vindingrijkheid. Ze draaide zich naar Asphiax toe en vroeg "Asphiax, waar is Roy?" Asphiax stopte met glimlachen en wees naar de baal hooi waar zijn lichaam op lag. Hij wilde het uitspreken maar kreeg het niet gezegd, "Hij is ... ... ... geef me even om hem wat toonbaarder te maken, ga even terug naar Moss voor ik je hem laat zien." Cindeeh's glimlach verdween en ze besefte wat er gebeurd moest zijn. Ze knikte, en omdat ze niet wist wat ze moest zeggen wandelde ze naar spraakeloos naar Moss terug.

13:37 Moss keek op zijn gsm en las het bericht dat Bill hem gestuurd had van Adam: 'Code ingeven op codekastje bedrijfspoort: 7070, 1414, duw dan op reset.' Moss besefte dat het een boodschap van belang was en wilde de trailerdeur open doen maar voor hij zijn hand aan de hendel kon brengen deed Cindeeh die open en keek ze hem half tranend aan. "Je had niet verteld wat er met Roy gebeurd was..." Moss zijn glimlach verdween van zijn gezicht. Hij stapte uit de trailer en keek naar de grond. Cindeeh ging verder "Ze gaan hem even wat toonbaar proberen maken voor ik hem mag zien, en dan ga ik terug naar huis". Moss keek haar terug aan en besefte dat hij beter had kunnen vertellen wat er allemaal gebeurd was in plaats van haar in zoveel standjes te nemen en te genieten van haar. Hoewel Cindeeh besefte dat ze hem wat afleiding van alles had gegeven kwam de realiteit hard aan. Ze wist dat Moss geen misbruik van haar gemaakt had maar ze besefte dat het waarschijnlijk ook zijn enigste lichtpuntje geweest was vandaag. Hoewel ze niet kon inschatten wat er allemaal was gebeurt moest het wel veel invloed om Moss hebben gehad. En ze wist dat ze een goed gesprek met elkaar moesten hebben maar ook dat het daar nu niet het moment voor was. Moss stapte op haar af en gaf haar een stevige knuffel. Intussen stonden Asphiax, L3p, WeeJeWel en Femme rond de baal hooi waar Roy onder lag. Ze wisten niets over de granaat die klaar stond om te ontploffen zodra ze het doek op gingen heffen dat ze als 'afscheidscadeautje' van de big boss himself hadden gekregen. WeeJeWel nam de nood-beautycase uit de jeep van Cindeeh en vroeg of ze hem konden helpen met het doek weg te nemen en met het opmaken van Roy. Iedereen voelde dat het belangrijk voor ieder zijn verwerking was dat ze het samen deden na wat ze hadden doorgemaakt. Toen Asphiax en L3p het zeil wegnamen sprong de veiligheidspin op de grond en werd de handgranaat actief. Iedereen keek verbaasd naar de mond van Roy en toen ze de granaat zagen die op scherp stond beseften ze allen in een fractie van een seconde dat het niet meer uit maakten wat ze probeerden te doen om zich te redden. Ze keken glimlachend naar elkaar en een fractie van een seconde later ging de granaat af. Doordat ze er zo kort op stonden werden al hun lichamen verscheurd door de scherven en bleef er weinig meer van hun over. Bloed spatte overal en stukjes vlees vlogen door de lucht. Verschrikt lieten Cindeeh en Moss elkaar los en ze zagen de rookwolk uit de hooibaal komen. Op dat moment wisten ze dat er geen hulp meer kon baten. Moss zakte door zijn knieën en wist niet wat hem overkwam. Dit was teveel geweest en hij stortte compleet in. Zijn emoties namen de overhand en hij schreeuwde het uit van onmacht. Cindeeh pakte hem vast en begon hem te sussen als een klein kind dat zich pijn heeft gedaan. Al was er nu in plaats van iets kleins lichamelijks een grote emotionele schade die Cindeeh enkel kon proberen troosten, hoewel dat moeilijk was omdat ze zelf ook huilde. Maar ze wist ook niet hoe ze anders moest reageren.

13:47 Moss stond op en nam Cindeeh mee naar codekastje aan de bedrijfspoort. Moss begon al stotterend tegen Cindeeh te praten "Bericht .. van ... Adam... gehad... moet... code... invoeren..." Hij keek nog is naar zijn gsm om de codes na te kijken en typte ze daarna in. Toen hij op reset duwde hoorde hij 3 piepjes. Toen hoorde hij door de speaker "selfdestruct in five, four, three, two, one, ..." en voor zijn ogen stortte het complete gebouw in. Het zakte weg de grond in alsof hij opnieuw naar de instorting aan het kijken was van de WTC torens op 11 september 2001. Alleen werkte hij al jaren in dit gebouw en had hij nooit verwacht dat het zo in enkele seconden volledig met de grond plat zou liggen. Adam moest zijn voorzorgen genomen hebben maar dat betekende dus dat hij al die tijd letterlijk in één grote bom had gewerkt. De gedachte bezorgde hem rillingen over zijn complete lijf en Cindeeh streelde met haar hand over zijn rug om hem gerust te stellen. Ze stonden er beiden met ongeloof naar te kijken. De tijdbom die de inbrekers er gelegd hadden zorgden voor een bijkomende explosie en ze dachten dat het zo bedoeld was. En ze kwamen tot de conclusie dat Adam nu de enige moest zijn die de code bezat. Of wist waar er een backup zich bevond natuurlijk. Niet wetende dat er een usb stick in het kantoor van Adam gevonden was en dat die zich nu in de lucht richting Italië bevond. Moss begon tegen Cindeeh te praten, "laten we naar jou huis gaan en even bijkomen, adam is veilig in het ziekenhuis en de code is blijkbaar veilig op dit moment. Als we even zijn bijgekomen en opgefrist zijn kunnen we Adam gaan opzoeken." Cindeeh knikte om met hem in te stemmen en bedacht zich dat ze nog wel voor een derde rondje wilde gaan als het kon helpen hem even alles te doen vergeten. Het hielp haar ook wel om alles te ontspannen dus het was wel een win-win situatie op deze manier. Misschien dat ze erna dan wel even konden praten met elkaar. Moss ging in de jeep zitten en deed zijn gordel om. Terwijl Cindeeh de motor startte en ook haar gordel om deed boog Moss zich nog even naar haar toe om haar nog een kus op haar mond te geven. Hij draaide zich naar haar oor toe en fluisterde zacht "dank je". Cindeeh glimlachte en begon naar huis te rijden.

13:54 Adam had intussen weer op de bel mogen drukken om de verpleegsters te roepen. Eva had plots haar complete middageten overgegeven toen ze rechtop in bed zat. De lakens hadden een groene en bruine kleur gekregen en her en der lagen stukjes van niet verteerd eten. Ze was naar de badkamer genomen om daar weer gewassen te worden terwijl haar bed verschoond werd en de vloer gepoetst zodat die ook weer brokken vrij was. Hoewel de verpleegster sterk ontsmettend product in het water gebruikte bleef de vieze geur van het overgeefsel overheersen in de kamer. Een raam open zetten ging helaas niet omdat ze dan teveel prikkels door het buitenlawaai zou krijgen dus besloot men de airco maar wat te laten draaien. Toen Eva terug in bed zat kwam de dokter nog is ter controle langs. Hij vermoede dat Eva nog wat last van de hersenschudding had en daardoor zo ziek was. Hij maande haar aan om rustig in haar bed te blijven liggen en te rusten. Maar hoe kon Eva nu rustig blijven liggen als ze zoveel vragen over zichzelf had en niemand haar mocht zeggen wie ze was en wat ze deed? Nadat ze haar hoofd op haar kussen legde sliep ze vrij snel en begon ze weer heftig te dromen. Het jonge kind was weer door het gras aan het wandelen en zocht een teken dat zich naar haar naam zou leiden. Ze zag fruitbomen staan. In alle onmogelijke soorten die in de realiteit nooit samen konden groeien. Ze wist niet van wie het kwam maar iets of iemand zeggen dat ze een appel kon eten. Ze plukte er eentje van de appelboom en liep verder terwijl ze haar tanden in de appel zette en het sap van haar kin af droop. Ze droomde dat ze ouder werd en iedere stap die ze zette voelde ze zich groeien. Toen ze de appel op had zag ze dat haar handen nu volwassen waren. En in de verte zag ze een meer liggen dus wilde ze naar het water gaan kijken om haar nieuwe weerspiegeling te zien. Ze begon te rennen maar voor ze bij het water aan kwam bevond ze zich weer in een dichte mist. Ze schrok en besefte dat ze weer wakker was geworden en naar het witte plafond stond te staren. Ze keek naar Adam die intussen aan een middagdutje was begonnen. Ze zag zijn borst op en neer gaan bij iedere ademhaling en ze voelde haar wangen rood aanlopen alsof ze stiekem naar iets verboden aan het kijken was. Ze merkte dat haar hart sneller begon te slaan en wist niet wat dat wilde zeggen. Ze besloot dan maar verder naar Adam te kijken zonder zich er iets van aan te trekken en het gewoon over haar heen te laten komen. Hij lag er ook zo mooi hihi, ze voelde zich net een klein kind dat voor de eerste keer verliefd word. Al wist ze niet of ze al eerder op Adam verliefd was geweest. Maar ze wist nu wel dat ze hem al eerder had gezien en dat hij wel is de sleutel kon zijn om haar te vertellen wie ze was. Maar hoe zou ze het uit hem kunnen krijgen?

14:04 In een groot verborgen ondergronds datacenter op het eiland dicht bij Napels liep een kleine dwerg tussen de servers door. Hij controleerde of alles nog werkte en er geen kapotte drives en dergelijke waren om te analyseren wat er op de usb stick stond die zich nu ergens boven in het luchtruim bevond. Volgens wat hij begrepen had uit de incomplete versie die Dolly hem had gegeven bleek het om de incomplete versie van het originele Stuxnet programma te gaan. Dat het door één persoon zou worden ontwikkelt had hij nooit verwacht. Hij had eerder gedacht dat er een bepaalde regering duizenden mensen op had gezet om het te ontwikkelen. Maar ja, het leven zit vol verrassingen dacht hij bij zichzelf. Wel grappig vond hij dat de usb stick, zijn doel bevond zich nu in de tegenpool van zijn basis. Eindelijk zou hij zijn waarde voor de organisatie kunnen laten zien. Altijd werd er maar om hem gelachen maar als het om technische computer dingen ging dan was hij wel de held van de dag als er een pc niet meer naar behoren werkte. Hij was de pesterijen zo beu en nu zou hij eindelijk een gelijkwaardige plaats kunnen krijgen als rechterhand van de baas. Dat was wat hij hem beloofd had! Dan kon hij hun is laten struikelen als ze is langsliepen zonder dat ze iets terug konden doen. Hehehe, hij glimlachte bij de gedachte dat hij één van hun als voetbankje kon gebruiken als hij achter zijn werkcomputer zat in de bureauruimte van de baas. Hij had nog wel even zag hij voor de baas zou arriveren. Hij liep naar zijn werk pc en opende de site van de steam store. Nu kon hij nog snel even wat nieuwe games scoren in de summer sale en zich nog even bezig houden voor hij aan het werk moest. Hij had weer jeuk aan zijn littekens die hij over zijn gezicht had en krabte er weer tot ze bijna opengekrabd waren. Littekens die vrij goed de uiterlijke gelijkenissen die hij met Albus had verborgen hielden.

TweakNerdRoman 08 - Te Weinig Ram

Door masauri op donderdag 4 juli 2013 00:29 - Reacties (9)
Categorie: TweakNerdRoman, Views: 2.979

http://www.pegi.info/nl/index/id/159/media/img/324.gif http://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/bad_language.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/id/img/descriptors/sex.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/violence.gifhttp://www.pegi.info/nl/index/img/descriptors/fear.gif

Even een schaamteloze oproep: Ik zoek iemand die bijhorende afbeeldingen zou willen maken met Photoshop of een gelijkaardig programma om wat meer kleur te geven bij de tekst. In ruil krijg je het verhaal natuurlijk telkens in preview te lezen zodat je je een beeld kan vormen van de afbeelding die je erbij mag maken. Stuur me gewoon een dm met een link erin waar je wat voorbeelden van je werk laat zien. Ik dacht aan 1 afbeelding per blog deel maar meer mag ook natuurlijk.

33 mensen stemde op de poll maar het was al vrij snel duidelijk dat er een hete scene in moest komen. Vandaar de melding: als je het niet aan denkt te kunnen sla blok 5 dan over. Of zet voor de veiligheid een box met tissues klaar. Mogelijke typfouten aanwezig dus comment of dm graag want ik ga na de zoveelste spellcheck toch weer erover lezen denk ik.

Een 'roman' over het verhaal van een fictieve tweaker.
Alle mogelijke referenties zijn hier en daar "fictief" en hier kan geen waarheid aan verleent worden.
Deel 8 Van "Te Weinig Ram" OPGEPAST - BEVAT NSFW TEKST!!!
Deel 7 vind je hier
Deel 6 vind je hier
Deel 5 vind je hier
Deel 4 vind je hier
Deel 3 vind je hier
Deel 2 vind je hier
Deel 1 vind je hier

http://tweakers.net/ext/f/tX0CI8Z7iN0xcJqnMLXXOU0n/full.jpg

12:04 De Maserati GranTurismo scheurde in hoge snelheid over de snelweg. Menig ongedierte had al in de gapende grill van de auto zijn dood gevonden. Maar dat viel in het niets van het dode lichaam van Dolly dat achter in de koffer lag. Haar lichaam begon stilaan te ontdooien en als de bodybag niet goed was afgesloten zou de geur niet meer te harden zijn. De rigor mortis werd versneld door de temperatuur die in de kofferbak begon op te lopen. Aangezien het middag was zou het niet lang meer duren voor de zon haar hoogste pijl zou bereiken. Ze zaten al zwijgend naast elkaar in de auto. Klassieke opera muziek klonk door de radio die afgespeeld werd van een oud versleten cassettebandje. Dat duidelijk zijn beste tijd al had gehad. Hoewel dat natuurlijk ook zijn charme had zoals een vinyl plaat met kraakjes in. De geur van zware cubaanse sigaren hing in de auto en het leer van de zetels was al duidelijk afgesleten op verscheidene plaatsen. Deze auto had al heel wat kilometers gemaakt hoewel hij nog niet lang in gebruik was genomen. Maar goed, wat was een auto als je er niet het volle potentieel uit kon halen dacht de bestuurder. Toen ze de tunnel inreden gingen de koplampen automatisch aan. Het leek alsof ze zich nog bovengronds bevonden doordat het ene licht zo snel op het volgende kwam dat je bijna niet merkte dat het voor de rest donker was in de tunnel. Al zigzaggend baanden ze zich een weg tussen het verkeer. Een vaste camera flitste hun terwijl ze er langs reden maar met die valse nummerplaat kwamen ze toch overal mee weg. Het boeide hen ook niet. Toen ze uit de tunnel kwamen werden ze al snel gevolgd door een patrouille die ze wilde doen laten stoppen en aanhouden. Helaas voor hun was hun auto niet zo geschikt om de Maserati bij te houden en al spoedig verdwenen de flikkerende lampen uit het zicht van de achteruitkijkspiegel. Als ze niet op tijd op hun bestemming kwamen waren ze niet zeker van hun leven en dat wilde ze ten alle tijden vermijden. Als hun baas ergens niet tegen kon was het wel tegen te laat komen. Dat had hij in het verleden wel duidelijk gemaakt door iemand te vermoorden die hem 's morgens een paar minuten na zeven de krant kwam brengen terwijl hij die om zeven uur wilde. Hij had hem in koele bloede laten neerschieten door een handlanger op het plein waar hij zijn ontbijt aan het eten was. De bewoners keken er niet meer raar van op want dit was dagelijkse kost. Ze hadden ook geen andere keus dan te gehoorzamen of te sterven. De stad was hun gevangenis, en die verliet je alleen als je stierf.

12:07 Asphiax, L3p, Femme en Moss stonden rond het roerloze lichaam van Roy te kijken. Ze hadden hem van het dak van de brandweerwagen afgehaald en op een baal hooi gelegd als soort van ereplaats. Het bloed uit de hoofdwonde van Roy stroomde langzaam in het hooi. En vliegen begonnen zich te goed te doen aan het dode vlees. Moss probeerde ze weg te jagen maar ze bleven terug komen. L3p nam een laken dat hij als grondzeil had gebruikt en legde dit over Roy zodat er geen vliegen meer aan konden komen. In een hoekje van het zelfgemaakte kamp zat de bestuurder van de brandweer wagens wiens gezicht onherkenbaar was geworden toen Moss hem in elkaar had getrapt. Hij zat van boven tot onder volledig bedekt met zijn eigen bloed, dat het niet meer te zien was waar hij wel of niet geraakt was. Het zou niet lang meer duren of hij zou aan zijn verwondingen overlijden. WeeJeWel voelde zich niet lekker worden en liep naar de achterkant van hun hooi iglo. Hij had alles op zijn laptop via de camera's zien gebeuren. En voelde dat hij had gefaald om in te grijpen toen hij Roy neergeschoten zag worden. Het ging ook allemaal zo snel. Hij zou het niet nog is laten gebeuren! De gewonde man begon te kreunen, en iedereen keek naar hem op. De grond waar hij op zat was ondertussen doordrenkt geraakt van zijn bloed. Het leek alsof er een varken levend geslacht was geworden. Femme liep naar hem toe en begon vragen te stellen. "Voor wie werk je?", "Met hoeveel zijn jullie naar hier gekomen", "Je kan nog iets van je leven goedmaken als je ons kan helpen". De man probeerde wat te zeggen maar het was zo zacht dat Femme het niet kon horen. Hij boog zich naar de man toe om te luisteren wat hij zei. Het enigste dat hij echter kon verstaan was "fck ou" vooralleer de man bloed begon op te hoesten en al roggelend erin stikte. Femme nam een handdoek en veegde het bloed van zijn gezicht af dat hij net over zich had gekregen. Hij sprak naar de andere toe "Ik heb niet alles kunnen verstaan, maar fuck you is het laatste dat ie zei, daar schieten we niks mee op". Femme nam een tas die Roy had meegenomen van de winkel en begon wat eten op een baal hooi te zetten. "Laten we proberen te genieten van het eten dat hij voor ons voorzien had. Hij zou niet willen dat we het zouden verpillen". Ze knikten allemaal naar elkaar en begonnen te eten. En daardoor hadden ze niet in de gaten dat er een auto met de nummerplaat fu-ck-70 langzaam hun kant op kwam gereden.

12:14 In het gebouw waren drie personen koortsachtig op zoek naar de locatie van het kluisje in adam's kantoor ruimte. Ze hadden niets van het geschreeuw van buiten opgevangen omdat ze zo geconcentreerd aan het zoeken waren. Met muurscanners waren ze iedere centimeter aan het afgaan om te zien waar ze metaal konden vinden. Maar Adam had ervoor gezord dat er overal stukken metaal zaten en doordat ze niet wisten hoe groot de kluis of het kluisje was waar ze naar op zoek gingen hadden ze het gevoel dat ze zochten naar een speld in een hooiberg. Plots vond één van de drie personen een héél dunne spleet in de muur die recent was afgeplakt en toen hij zijn schroevendraaier in de spleet stak draaide het deurtje vanzelf open. "Ik heb het gevonden" riep hij. Zijn twee kompanen keken over zijn schouder mee terwijl hij met een stethoscoop de kluis probeerde open te maken. Zweetdruppels gleden over het voorhoofd naar beneden en vielen op de grond. Een zachte klik verbrak de stilte en het kluisje ging open. Toen hij met zijn hand erin graaide vond hij als eerste een pak suikerwafels. Hij nam die eruit en gaf deze aan zijn kompaan die hem in zijn rugzak stopte. Toen hij opnieuw met zijn hand erin ging kon hij niets meer vinden. "Godverdomme dat kan toch niet waar zijn!" Schreeuwde hij. Hij stampte uit woede met zijn voeten op de grond en ramde zijn vuist in het kluisje. In plaats van dat hij zich pijn deed voelde hij hoe de achterwand van het kluisje verschoven was. "wacht is even" zei hij. En hij voelde dat de achterwand schuin was gaan zitten. "Er zit een valse achterwand in" Met een magneet nam hij de achterwand eruit en toen hij met zijn zaklamp in het kluisje scheen zag hij daar een usbstick liggen. "YES" riep hij. "We hebben het, en nu maken dat we hier veilig wegkomen"! Ze plaatsten een tijdsbom en liepen weg uit de kamer. Op weg naar buiten.

12:24 Intussen had de wagen met de nummerplaat fu-ck-70 zich langs de kant geparkeerd om zogenaamd te bellen. Met de telefoon in zijn hand keek hij rustig rond en probeerde hij de situatie in te schatten. Hij had alles gevolgd en gezien wat er met Roy was gebeurt dus hij wist dat ze in de hooi iglo zaten. Hij deed zijn telefoon in zijn binnenzak van zijn vest en nam een klein pakje uit zijn handschoenenkastje. De inhoud was vermomd als een pakje kaarten. Hij stopte het in zijn vest en stapte uit de auto. Heel nonchalant liep hij voorbij de brandweerwagen waar de deur nog van openstond en gooide het onder de zetel waar de bestuurder zit. Daarna liep hij verder tot hij bij het gebouw langs de hooi iglo kwam. Hij hoorde de groep eten en zag door een spleet zijn afgeranselde kompaan die Femme onder handen had gehad. Zijn handen vormden zich tot vuisten en zijn vingernagels boorde zich in zijn hand tot er bloed uit kwam. Hij moest zoveel moeite doen om zich te beheersen toen hij dat zag dat hem het zweet uit brak en zijn hemd natte plekken begon te vertonen bij zijn oksels. Hij begon naar de achterkant te sluipen waar het lichaam van Roy onder het laken lag. Zijn hand ging langs zijn riem af tot hij de granaat voelde die er aan vast zat. Hij nam hem af en bond een stukje visdraad vast aan de veiligheidspin die de granaat tot ontploffing zou laten komen als die uit het handvat zou komen en het handvat zich zou ontspannen. Hij sloop naar de baal hooi waar Roy op lag en plooide een stukje laken om zodat hij de granaat in de half open mond van Roy kon stoppen. Hij nam een klein stukje plakband dat hij vastplakte aan het laken en aan de visdraad die aan de veiligheidspin van de granaat vast had gemaakt. En plooide het laken terug op zijn plaats. Zodra ze het laken opnieuw weg zouden nemen zou alles in een straal van een paar meter weg gevaagd worden. Hij grijnsde bij de gedachte dat ze niet meer weg konden in die paar seconden dat ze beseften dat ze gingen sterven als ze de granaat zouden zien. Hij liep langs de brandweerauto om terug naar de auto wandelen toen hij plots tegen de dieven op botste die uit het gebouw waren gekomen en in de brandweerwagen wilde stappen. Even stonden ze oog in oog stond met elkaar voor zover hij hun ogen door de sneeuwmutsen kon zien en werd daarna abrupt op de grond gegooid. Terwijl de bestuurder en zijn kompaan instapte werd hij door de derde man op zijn buik in bedwang gehouden. Hij voelde hoe een pistool tegen de achterkant van zijn hoofd duwde om duidelijk te maken dat hij het meende. Toen hij even geen druk meer voelde van het pistool wilde hij zich omdraaien maar kreeg toen de harde kolf op zijn hoofd en bleef bewusteloos liggen. Terwijl de bestuurder de brandweerwagen aan het draaien was de man hem aan het fouilleren. Hij vond de portefuille en de gsm in zijn vestzak. Hij nam ze eruit en stopte die in zijn broekzak. Daarna liep hij naar de brandweerwagen en sprong erop terwijl die al rijdend verder reed. "Wat heb je gevonden op hem?" vroeg de bestuurder aan hem. "Een portefuille en een gsm, zo'n Nokia 3310 dat je niet kapot kan krijgen". Hij begon in de portefuille te kijken en zag dat er ruw geschat voor zo'n duizend euro aan cash geld in zat. Zijn onderbuik gevoel zei hem dat er iets duidelijk niet klopte. Dit was ongeveer het bedrag dat hun was beloofd voor de diefstal te plegen. Hij nam zijn gsm en belde naar het nummer van hun contactpersoon die hun had aangenomen voor het werk. En hij zag de nummer op het schermpje van de Nokia 3310 verschijnen. Hij slikte en druppels zweet begonnen zich op zijn voorhoofd te stromen. De andere twee kompanen hadden ook door wat er aan de hand was en de bestuurder zette de brandweerwagen aan de kant nog voor ze van het terrein af gingen. Hij keek naar zijn kompaan toen hij de verbinding verbrak en bleef staren naar het gemiste oproep bericht dat op de Nokia stond. De bestuurder nam de Nokia gsm en zei "Ik ga je laatste oproep wissen en dan doen we alsof er niets gebeurd is. We hebben de stick nog dus ze hebben ons sowieso nog nodig!" Hij ontgrendelde de telefoon en keek bij de laatste oproepen. Toen hij de oproep van zijn kompaan had gewist zag hij de vorige laatst gebelde persoon. Die stond opgeslagen als "Baas Bombo". Er kwam een glinstering in zijn ogen en zei "We werken niet meer met tussenpersonen jongens, we gaan contact met de baas zelf opnemen om een hogere prijs te krijgen!" Hij selecteerde het nummer en de telefoon ging over. In plaats van een kiestoon hoorde hij oude modemgeluiden alsof je een inbelmodem aan het opstarten was. Op het einde van de geluiden werd de verbinding gebroken en hij keek verbaasd naar het toestel. Terwijl hij plots een piepje hoorde, en nog een piepje, en nog een piepje, Hij keek onder zijn zetel waar het vandaan kwam en zag het kleine pakje liggen. Waar een rood ledje nog een piepje gaf. En voordat hij terug omhoog kon komen hoorde hij het vijfde en laatste piepje. Waarna het pakje ontplofte en ervoor zorgden dat de drie mannen in stukjes verspreid over het wegdek lagen terwijl de motor aan het uitbranden was. Intussen was de man die bewusteloos was achter gebleven weer bij bewustzijn gekomen en zag iets glinsterends voor hem op de grond liggen terwijl hij naar de auto strompelde. Met zijn hand wrijvend over zijn hoofd waar het pistool hem had geraakt bukte hij zich en raapte het glinsterende dingetje op. Het was de usb stick die de man had verloren toen hij op de brandweerwagen sprong en ze weg reden. Wel wel, dacht hij bij zichzelf. Toch nog een beetje geluk vandaag. Toen hij de knal hoorde en de rookpluim zag opstijgen wist hij wat er gebeurd was. En dankte zichzelf dat hij baas bombo in zijn gsm had gezet. Wel jammer dat hij zijn Nokia 3310 niet meer had. Hij was er erg gehecht aan geweest. Maar hij had de stick nu, dat was wat telde. Hij stapte in zijn auto en draaide de sleutel om. De motor van zijn Lamborghini Estoque ronkte lichtjes. Hij genoot van het geluid en vond het passend dat hij de enigste was in de wereld die een werkende Estoque bezat. De auto was net zo als hem, uniek in de wereld. Hij trapte het gaspedaal in en stoof weg richting de autosnelweg. Hij wist dat het geen probleem zou zijn om zijn handlagers in te halen die al met de auto op weg naar Italië waren. Hij hoefde maar tot Eindhoven Airport om daar met zijn privejet naar Napels te vliegen, om daar met zijn boot verder de gaan naar zijn eiland. Als je iets goed wil doen moet je het zelf doen dacht hij bij zichzelf. Het geluk dat hij nu had gehad hoorde bij de adrenaline rush die hij kreeg. De kick was waar hij het voor deed om het zelf te doen. Hij vroeg zich af wat hij straks op de markt ging eten als hij thuis was. Pizza?

12:34 Cindeeh voelde zich niet op haar gemak. Al die ontploffingen die haar van haar werk met de paarden afhielden. Ze maakte zich grote zorgen om Moss omdat ze wist dat hij er iets mee te maken had. Waarom wilde je anders een hooi iglo maken? Ze had geen vragen gesteld maar ze wist dat het een doel diende, anders had hij het nooit aan haar gevraagd. Ze wist niet wat ze met haar gevoelens moest doen. Hij was leuk, ok, maar voor een relatie? Hij had haar geholpen toen ze een mindere periode had na het sterven van haar lievelingspaard, wat was hij toen lief geweest. Hoewel ze het vermoeden had dat het wederzijds was kon ze het nooit zeker weten zonder dat hij het tegen haar zei of liet merken. Ze had al even niets meer van hem gehoord en op haar sms had hij niet gereageerd terwijl hij dat normaal altijd vrij snel doet. Ze had het gevoel dat ze niet meer kon wachten op een reactie. Ze nam haar autosleutel, stapte in de jeep en ging er met een rotvaart vandoor. Ze wilde Moss zien en liefst zo snel mogelijk! In de verte zag de enkele rookwolken opdoemen en de brandweer die een wrak aan het afspuiten was. De politie had alles afgezet en was een sporenonderzoek aan het verrichten waardoor ze niet zagen dat Cindeeh te hard reed. Het verbaasde hun dan ook zo erg dat het wegdek ook beschadigd was door de ontploffing die zich had voor gedaan. Cindeeh reed het terrein op en stopte iets verder voor de hooi iglo. Ze had er zelfs niet meer aan gedacht om de trailer van de jeep af te doen toen ze vertrok. Moss had de jeep zien stoppen en liep naar haar toe toen ze uit de auto vloog. Zodra Cindeeh hem zag begonnen de tranen over haar gezicht te lopen en de druppels vielen op haar tshirt dat ze droeg. Toen ze nog maar een meter van Moss af was sprong ze tegen hem aan en gaf hem een lange knuffel. Moss beantwoorde die door haar goed vast te nemen en keek omhoog naar de blauwe hemel terwijl hij "dank u" fluisterde. Cindeeh liet hem los en vroeg "zei je iets?" Ze keek hem aan door haar betraande ogen en wachte op Moss zijn antwoord. "nee niets, ik bedacht me dat ik blij was je te zien". Cindeeh keek naar de rest van de groep die ook even aan de weg kwam kijken en ze zwaaide naar hun van in de verte. Ze vroeg aan Moss "kan je even tijd voor me maken, ik wilde je wat vragen". Moss keek ook naar het groepje en gebaarde hun dat hij even met haar wilde praten. Asphiax stak zijn duim omhoog en ze gingen terug naar hun hooi iglo. Cindeeh nam de hand van Moss en trok hem mee de trailer in, omdat die koel in de schaduw stond. Cindeeh nam een deken die langs de zijkant hing en legde die op de grond van de trailer neer, over de restjes hooi die er nog in lagen. Ze ging er op zitten en duide met haar vinger aan waar Moss moest gaan zitten. Vlak naast haar zodat ze tegen hem aan kon leunen en tegelijk kon praten. Ze keek omlaag en speelde wat met de deken door er de letters van Moss in te tekenen terwijl ze aan het praten was. "Ik eurm, wilde je zien na al de ontploffingen die ik had gehoord, ik maakte me zorgen." Moss legde zijn arm rond haar en zei "ik heb me ook zorgen om jou gemaakt, ik besef dat ik niet eeuwig geluk ga hebben". Cindeeh keek op en keek Moss recht in zijn ogen. Ze begon te glimlachen. Moss vergat even alles wat er was gebeurd en sloot zijn ogen terwijl hij naar haar toe boog en tuitte zijn lippen en beetje. Toen er geen reactie kwam deed hij zijn ogen terug verbaasd open en zag Cindeeh topless langs hem liggen. "Ik heb je even wat werk bespaard" zei ze. En ze trok Moss op haar zodat hij boven op haar kwam te zitten. Moss glimlachte en boog zich opnieuw voorover en dit maal werden zijn tuitende lippen wel gekust door die van haar. Zijn handen vonden de weg naar haar borsten en hij streelde ze zacht. Hoewel hij grote handen had kon hij ze nét niet helemaal rond haar borsten sluiten. Het begon hem op te winden en hij bracht zijn handen naar zijn hemd tussen twee knoopjes in. En met een snelle krachtige ruk scheurde hij zijn hemd open zodat zijn blote licht behaarde borstkas zichtbaar werd. De knoopjes die van zijn hemd waren gevlogen kwamen op Cindeeh's lichaam en ze veegde ze van haar af. Waarna haar handen over Moss zijn blote borstkas gingen. Ze voelde de passie ontwaken die ze altijd had onderdrukt als ze bij hem was en ze wist dat ze hem NU wilde. Ze trok zijn hemd uit en zette haar lippen op zijn rechter tepel. Ze beet er lichtjes in en Moss genoot van wat ze met hem deed. Met haar vrije hand ging ze in zijn broek en streelde ze over zijn kruis. Ze speelde al teaserig met haar over zijn ballen en voelde dat er meer bloed begon te stromen. Ze trok haar hand terug en maakte de knoop en rits van zijn jeans los en wreef ze nogmaals over zijn kruis, alleen was hij nu compleet stijf geworden en gaf hij signalen dat hij méér wilde. Ze duwde Moss zijn broek en short uit en duwde hem al draaiend op de deken zodat hij onder kwam de liggen. Ze maakte snel haar eigen broek los en trok haar string gelijk mee uit. Ze ging op hem liggen en kuste hem passioneel op zijn mond, zijn nek, zijn borstkas, overal terwijl ze alsmaar lager en lager ging. Tot ze bij zijn kruis aan kwam en hem daar begon te likken. Ze nam speels een bal in haar mond en liet haar tong erover gaan terwijl ze er zachtjes aan zoog. Moss sloot zijn ogen en kreunde van genot. Hij had hier al zo vaak van gedroomd maar durfde niet te geloven dat het nu eindelijk zo ver was. Op deze dag waarop al zoveel was gebeurd. Cindeeh zette haar lippen over zijn kruis en begon hem te verwennen. Ze liet haar handen over zijn lichaam gaan om zo ieder plekje op zijn lichaam aan te raken. Toen ze voelde dat Moss begon te verkrampen nam ze haar mond weg en ging ze met haar hand verder. Vrij snel erna kwam Moss luid kreunend klaar en spoot Cindeeh op haar lichaam. Ze voelde dat ze zelf ook nat was geworden en deed een klep aan de binnen kant van de trailer open. Moss deed zijn ogen open en zag er allemaal verschillende soorten rijzweepjes hangen. Toen hij naar Cindeeh keek zei ze "Kies er maar één uit en berijd me dan Moss, berijd me lekker hard". Terwijl ze dat zei ging ze van Moss af en bleef op haar ellebogen en knieën steunen. Zodat ze haar achterwerk mooi kon presenteren naar Moss toe. Moss twijfelde geen moment en nam een klein kort zwart exemplaar tussen de zweepjes die er hingen en tikte er licht tegen Cindeeh haar billen mee. Vrij snel kwamen er rode lijntjes op haar billen en hij boog over haar rug heen om met zijn hand aan haar borst te voelen. Terwijl hij dat deed voelde hij hoe hij in haar ging en hoe nat ze was. Ze voelde zo goed en hij vergat alles rondom hem en bleef wild door gaan. Alle passie en vuur die hij in zich had liet hij vrij en ging alsmaar sneller en sneller. Tot hij zich niet meer kon inhouden en zachtjes de haren van Cindeeh naar achteren trok terwijl hij voor een tweede keer een heerlijk orgasme kreeg. Ze kreunden beide van genot en gingen zacht langs elkaar liggen. Elkaar strelend en aan het nagenieten wat er net gebeurd was. Cindeeh sprak als eerste "heb ik aan je verwachtingen voldaan?" Moss wilde antwoorden maar kreunde zacht "jaaaaaa..." omdat Cindeeh weer zacht over zijn kruis streelde. Ze kusten elkaar nog even en kropen dicht tegen mekaar aan om nog even van het moment te genieten. Cindeeh vroeg "is het nu dan officieel?" terwijl ze met haar rug tegen de borstkas van Moss lag. Moss hoefde daar niet over na te denken. "Ja cindeeh, dat was het al toen je huilend naar me toe kwam rennen daarnet" Ze draaide zich naar Moss om en keek hem in zijn ogen. "Dus ik heb dit voor niets gedaan?" zei ze sarcastisch. Moss liet zijn hand over haar rug gaan en trok haar opnieuw naar zich toe zodat hun lichamen opnieuw tegen elkaar kwamen en er nog maar enkele centimeters tussen elkaars ogen waren en zei "ik heb nooit het lef gehad om de eerste stap te zetten, maar dit is wel een leuke manier geweest om ons verbond te verzegelen, tenzij je nog een bevestiging nodig hebt?" cindeeh glimlachte verbaasd en duwde hem zodat hij op zijn rug kwam te liggen. "Ik zal je nog wel een derde keer laten bevestigen dan zei ze terwijl ze boven op hem ging zitten en zich helemaal liet gaan".

13:04 Eva lag bang in haar bed te kijken naar de vreemdeling die naar haar terug keek vanuit het andere bed. Ze wist niet wie ze moest geloven, wie ze moest vertrouwen. Er was alleen maar een wazige mist in haar hoofd en wat ze ook probeerde ze kreeg die maar niet weg. Ze voelde zich niet veilig en wilde dat ze zich iets kon herinneren. Al was het maar haar naam. Ze dacht na maar wist niet wat te doen. Ze ging rechtop zitten en keek in haar nachtkastje dat langs haar stond. Er lag een boek in met een gouden kruis op. Maar geen titel op de voorkant. Ze nam het boek en begon er in te bladeren en kon er af en toe iets van begrijpen. Jesus deed dit, Jesus deed dat. Maar Jesus kon haar niet helpen haar naam te herinneren dus legde ze het boek weer terug in het nachtkastje. Adam had hoopvol gekeken en gehoopt dat ze ergens in het begin haar naam zou zien maar ze was te ver naar achteren aan het bladeren geweest om hem te lezen. Teleurgesteld legde hij zich weer op zijn rug neer een staarde naar het plafond. Er was maar een klein beetje licht in de kamer doordat de gordijnen niet helemaal dicht konden. Anders zou Eva ook te veel hoofdpijn krijgen. Hij begon mogelijke situaties te bedenken wat hij moest doen als hij uit het ziekenhuis mocht. Hij wist niet hoe de situatie er buiten aan toe was en wat de organisatie allemaal bezig was om de code te beschermen. Hij wist niet dat Bill op de gang stond waardoor hij direct contact met Moss kon hebben. Maar hij wilde nu eerst alles even op een rijtje zetten en kon de rust goed gebruiken om alle mogelijke scenario's te bedenken die hij nodig zou kunnen hebben. Intussen keek hij af en toe naar Eva, die met haar vingers aan het spelen was. Toen ze plots met haar vinger onder haar deken ging en erna er aan rook duwde hij weer op de bel. En even later kwam twee verpleegsters binnen. Hij keek naar hun en zei "ze heeft weer geplast en moet weer ververst worden" De verpleegsters knikten en gingen weer met haar naar de badkamer.

13:07 Terwijl Moss en cindeeh even aan het bekomen waren zaten de resterende mensen van de groep in de hooi iglo. Ze probeerden te bevatten wat er allemaal was gebeurd. En ze begonnen te discussieren of het dit wel waard was wat ze deden. Maar ze waren het er wel over eens dat dat het geval was. De code moesten ze ten alle tijden veilig stellen, al wisten ze niet dat die op dat moment al op weg was naar Italië. Er was een privejet opgestegen vanuit Eindhoven Airport met bestemming Napels en als alles goed ging was hij er rond 15:27. Maar dat hing natuurlijk van de wind af. Hij zat relaxt met zijn zonnebril in de cockpit en genoot van het uitzicht dat hij had. Limburg gleed onder hem door en nadat hij zijn automatische piloot had opgezet ging hij achterover zitten. Stak een sigaar op een begon de godfather te kijken op zijn tablet. Hij keek in de frigobox die hij bij zich had staan en haalde er een flesje wijn uit van zijn thuis streek. Terwijl de intro credits over het scherm gingen feliciteerde hij zichzelf met wat hij had gepresteerd, en vloog rustig verder. Terwijl het land onder hem door ging en hij dichter bij Italië kwam.

Poll: Hoe wil ik de volgende delen uitbrengen?
Zoals nu (7 blokken per deel)
Zodra een blok af is posten
Per 3 of 4 blokken
I don't care of Anders (zie comment)
http://poll.dezeserver.nl/results.cgi?pid=386975&layout=2&sort=prc
Ook een poll maken? Klik hier